Gaii Institutionum iuris civilis commentarii quattuor

Front Cover
B. G. Teubneri, 1878 - Roman law - 264 pages

From inside the book

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Selected pages

Other editions - View all

Common terms and phrases

Popular passages

Page 8 - Ius autem civile vel gentium ita dividitur: omnes populi, qui legibus et moribus reguntur, partim suo proprio. partim communi omnium hominum iure utuntur...
Page 160 - OPORTERE, ac si mutuum accepisset. unde quidam putant pupillum aut mulierem, cui sine tutaris auctoritate non debitum per errorem datum est, non teneri condictione, non magis quam mutui datione. sed haec species obligationis non...
Page 209 - Publiciana vocatur. datur autem haec actio ei qui ex iusta causa traditam sibi rem nondum usucepit eamque amissa possessione petit...
Page 234 - Alia causa fuit olim legis actionum. nam qua de re actum semel erat, de ea postea ipso iure agi non poterat ; nee omnino ita ut nunc usus erat illis temporibus exceptionum.
Page 28 - Sed prius videamus de personis. 9 Et quidem summa diuisio de iure personarum haec est, quod omnes homines aut liberi sunt aut serui.
Page 183 - III 180. tollitur adhuc obligatio litis contestatione, si modo legitimo iudicio fuerit actum. nam tunc obligatio quidem principalis dissolvitur, incipit autem teneri reus litis contestatione; sed si condemnatus sit, sublata litis contestatione incipit ex causa iudicati teneri, et hoc est, quod apud veteres scriptum est ante litem contestatam dare debitorem oportere, post litem contestatam condemnari oportere, post condemnationem iudicatum facere oportere.
Page 97 - PERHIBETOTE ; et hoc dicitur nuncupatio : nuncupare est enim palam nominare, et sane quae testator specialiter in tabulis testamenti scripserit, ea uidetur generali sermone nominare atque confirmare.
Page 205 - Vallia, excepto iudicato et eo pro quo depensum est, ceteris omnibus, cum quibus per manus iniectionem agebatur, permissum est sibi manum depellere et pro se agere.
Page 202 - L asses sacramenti nominabant. deinde eadem sequebantur quae cum in personai// ageretur. Postea Praetor secundum alterum eorum vindicias dicebat, id est interim aliquem possessorem constituebat, eumque iubebat praedes adversario dare litis et vindiciarum, id est rei et fructuum : alios autem praedes ipse Praetor ab utroque accipiebat sacramenti, quod id in publicum cedebat.
Page 119 - Ea quoque res quae in rerum natura non est, si modo futura est, per damnationem legari potest, velut: FRUCTUS QUI IN ILLO FUNDO NATI ERUNT, aut: QUOD EX ILLA ANCILLA NATUM ERIT. (204) Quod autem ita legatum est, post aditam hereditatem, etiamsi pure legatum est, non, ut per vindicationem legatum, continuo legatario adquiritur, sed nihilo minus heredis est. Et ideo legatarius in personam agere debet, id est intendere heredem sibi dare oportere...

Bibliographic information