Anthologia veterum Latinorum epigrammatum et poematum, ed. Burmannianam digessit et auxit H. Meyerus, Volume 1

Front Cover

From inside the book

What people are saying - Write a review

We haven't found any reviews in the usual places.

Other editions - View all

Common terms and phrases

Popular passages

Page 6 - ... scire modumque, virtus divitiis pretium persolvere posse, virtus id dare quod re ipsa debetur honori, hostem esse atque inimicum hominum morumque malorum, contra defensorem hominum morumque bonorum, hos magni facere, his bene velle, his vivere amicum, commoda praeterea patriai prima putare, deinde parentum, tertia iam postremaque nostra.
Page 31 - ... si 25 fabula non vana est, tauro love digna vel auro (luppiter avertas aurem) mea sola puella est. Felix taure, pater magni gregis et decus, a te vaccula non umquam secreta cubilia captans frustra te patitur silvis mugire dolorem.
Page 28 - Est hic munda Ceres ; est Amor : est Bromius. Sunt et mora cruenta, et lentis uva racemis : Est pendens iunco caerulens cucumis. Est tuguri custos, armatus falce saligna ; Sed non et vasto est inguine terribilis. Hue Calybita veni : fessus iam sudat asellus: Parce illi : nostrum delicium est asinus.
Page 60 - Appia, marmoreas, pyramidasque ausas vicinum attingere caelum, pyramidas, medio quas fugit umbra die, et Mausoleum, miserae solacia mortis, intulit externum quo Cleopatra virum, concutiet sternetque dies, quoque altius extat quodque opus, hoc illud carpet edetque magis. carmina sola carent fato mortemque repellunt; carminibus vives semper, Homere, tuis.
Page 43 - ... poena Cethegi deiectusque redit votis Catilina nefandis. quid favor aut coetus, pleni quid honoribus anni profuerant? sacris exculta quid artibus aetas? abstulit una dies aevi decus, ictaque luctu conticuit Latiae tristis facundia linguae.
Page 52 - Eheu nos miseros, quam totus homuncio nil est. Sic erimus cuncti, postquam nos auferet Orcus. Ergo vivamus, dum licet esse bene.
Page 93 - Aequor et ex irais fluminis ire iugis? Ista Cyclopei durant monumenta furoris! Hic amor, hic dolor est, candida Nympha, tuus: Sed bene, si periit, iacet, hac sub mole sepultus, Nomen et exultans unda perenne vehit. Sic manet ille quidem, ñeque mortuus esse feretur, Vitaque per liquidas caerula manat aquas.
Page 63 - Minervam, ю nunc Venerem effingat, nunc Veneris puerum; utque sacri fontes non sola incendia sistunt, saepe etiam flores vernaque prata iuvant: sic hominum ingenium flecti ducique per artes non rígidas docta mobilitate decet.
Page 113 - Née retardari pateris loquelas Compede metri. His fave dictis : retegenda vita est Vatis Etrusci , modo qui perenne Romulae voci déçus adrogavit Carmine sacro. Maeonii spécimen vatis veneranda Maronem Mantua Ronauleae generavit ilumina linguae.
Page 57 - ... 1 Nam citius flammas mortales ore tenebunt, Quam secreta tegant. Quidquid dimittis in aula, Effluit, et subitis rumoribus oppida pulsat. Nee satis est vulgasse tidem : simulatius exit Proditionis opus, famamque onerare laborat.

Bibliographic information