Page images
PDF
EPUB

ventrix legum, tu magistra morum et disciplinæ fuisti. Ad te confugimus: a te opem petimus: tibi nos, ut antea magna ex parte, sic nunc penitus totosque tradimus. Est autem unus dies, bene et ex præceptis tuis actus, peccanti immortalitati anteponendus. Cujus igitur potius opibus utamur, quam tuis ? quæ et vitæ tranquillitatem largita nobis es, et terrorem mortis sustulisti. Ac philosophia quidem tantum abest, ut proinde, ac de hominum est vita merita, laudetur; ut, a plerisque neglecta, a multis etiam vituperetur. Vituperare quisquam vitae parentem, et hoc parricidio se inquinare audet? et tam impie ingratus esse, ut eam accuset, quam vereri deberet, etiam si minus percipere potuisset? Sed, ut opinor, hic error et hæc indoctorum animis offusa caligo est, quod tam longe retro respicere non possunt: nec eos, a quibus vita hominum instructa primis sit, fuisse philosophos arbitrantur.

CICERO, Tusc. Disp.

Translate into LATIN:

invehor

nec

revereor

cetus

evoco

curia

obviam

resto

ostendo

carpentum Thereupon Tullia rode in her chariot to the forum, and, unabashed by the throng of men, called her husband out from

appello the senate-house, and was the first to salute him King. But jubeo

translate “to her going;" Lucius bade her go home; and as she was going, the body of

auriga her aged father was lying in-the-way. The-driver-of-her-chariot stopped-short, and pointed-out to his mistress her father's bloody corpse. But she bade him drive-on, for the furies of her wicked

agito ness were-upon-her; and the chariot passed over the body of Servius; and the wheels of the carriage, in which she returned to her home, were bespattered with her father's blood. Thus Lucius Tarquinius and the wicked Tullia reigned-in-the-place-of king Servius.

cadaver

pergo

Furiæ ablative absolute scelera

agor

per

rota

vehiculum

Penates

respergo

succedo

2 to 5 P.Ν.

ΙΙ. 4.

SATURDAY, Dec. 18, 1858.

Greek. TRANSLATE into ENGLISH: 1. Δάερ έμείο, κυνός κακομηχάνου, όκρυοέσσης,

"Ώς μ' όφελ' ήματι τω, ότε με πρωτον τέκε μήτηρ, Οίχεσθαι προφέρουσα κακή ανέμοιο θύελλα Εις όρος, ή εις κυμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης: "Ένθα με κύμαπόερσε, πάρoς τάδε έργα γενέσθαι. Αυταρ έπει τάδε γ ώδε θεοί κακά τεκμήραντο, 'Ανδρος έπειτ' ώφελλον αμείνoνος είναι άκοιτις, "Ός δ' ήδη νέμεσίν τε και αίσχεα πόλλ' ανθρώπων. Τούτω δ' ούτ' αρ νυν φρένες έμπεδοι, ούτ' άρ' οπίσσω "Έσσονται τα κέν μιν έπαυρήσεσθαι δΐω. 'Αλλ' άγε νύν είσελθε, και έζεο τωδ' επί δίφρω, Δαερ, επεί σε μάλιστα πόνος φρένας αμφιβέβηκεν Eίνεκ' εμείο κυνός, και 'Αλεξάνδρου ένεκ' άτης: Οισιν επί Ζευς θηκε κακόν μόρον, ως και οπίσσω

'Ανθρώποισι πελώμεθ' αοίδιμοι εσσομένοισι. 2. «Ως ειπών, ου παιδο ορέξατο φαίδιμος "Έκτωρ

*Αψ δ' ο πάϊς προς κόλπον ευζώνοιο τιθήνης 'Εκλίνθη ιάχων, πατρός φίλου όψιν άτυχθείς, Ταρβήσας χαλκόν τε, ιδε λόφον ιππιoχαίτην, Δεινόν απ' ακροτάτης κόρυθος νεύοντα νοήσας: 'Εκ δε έγέλασσε πατήρ τε φίλος, και πότνια μήτηρ. Αυτίκ' από κρατός κόρυθ' είλετο φαίδιμος "Έκτωρ, Και την μεν κατέθηκεν επί χθονι παμφανόωσαν. Αυτάρ όγ' ον φίλον υιόν έπει κύσε, πηλέ τε χερσίν, Είπεν επευξάμενος Διΐ τ', άλλοισίν τε θεοίσι.

3. Κλέαρχος δε απεκρίνατο τοίς ταύτα λέγουσιν, 'Εγώ ενθυμούμαι μεν και ταυτα πάντα: έννοώ δ' ότι, ει νύν άπιμεν, δόξομεν επί πολέμω απιέναι και παρά τας σπονδάς ποιείν. έπειτα πρώτον μεν άγοράν ουδείς παρέξει ημίν ουδε όθεν * επισιτιούμεθα· αύθις δε ο ηγησόμενος ουδείς έσται και άμα ταύτα ποιoύντων ημών ευθυς 'Aριαίος *άφεστήξει ώστε φίλος ημίν ουδείς *λελείψεται, αλλά και οι πρόσθεν όντες πολέμιοι ημίν έσονται. Ποταμός δ' ει μεν τις και άλλος άρα ημϊν έστι διαβατέος ουκ οίδα: τον δ' ουν Ευφράτην * οίδαμεν ότι αδύνατον διαβηναι κωλυόντων πολεμίων.

4. Πρώτον μεν γαρ και μέγιστον οι θεών ημάς όρκοι κωλύουσι πολεμίους είναι αλλήλοις· όστις δε τούτων σύνοιδεν αυτή παραμεληκως, τούτον εγω ούποτ' αν ευδαιμονίσαιμι. τον γαρ θεών πόλεμον ουκ οίδα ούταπό ποίου αν τάχους ούτε όποι φεύγων τις αποφύγοι, ούτ' εις ποιον αν σκότος αποδραίη, ούθ' όπως αν είς έχυρόν χωρίον αποσταίη. πάντη γαρ πάντα τους θεούς ύποχα και πανταχή πάντων ίσον οι θεοί κρατούσι. Περί μεν δη των θεών τε και των όρκων ούτω γιγνώσκω, παρ' οίς ήμείς την φιλίαν συνθέμενοι κατεθέμεθα: των δ' ανθρωπίνων σε εγώ εν τω παρόντι νομίζω μέγιστον είναι ημίν αγαθόν. Συν μεν γαρ σοι πάσα μεν ημίν οδός εύπορος, πάς δε ποταμός διαβατος, των τε επιτηδείων ουκ απορίας άνευ δε σου πάσα μεν δια σκότους η οδός: ουδέν γάρ αυτης επιστάμεθα πάς δε ποταμός δύσπορος, πάς δε όχλος φοβερός, φοβερώτατον δ' ερημία· μεστή γαρ πολλής απο

ρίας εστίν.

5. Τί της κακίστης δαιμόνων έφίεσαι

φιλοτιμίας, παι; μη σύγ' άδικος ή θεός
πολλούς δ' ες οίκους και πόλεις ευδαίμονας
εισήλθε κάξηλθ' επ' ολέθρο των χρωμένων.
εφ' ή συ μαίνει κείνο κάλλιον, τέκνον,
ισότητα τιμών, ή φίλους αεί φίλοις,
πόλεις τε πόλεσι, συμμάχους τε συμμάχους
ξυνδεϊ: το γαρ ίσον νόμιμον ανθρώποις έφυ.
το πλέονι δ' αεί πολέμιον καθίσταται
τούλασσον, έχθρας θ' ημέρας κατάρχεται.
και γαρ μέτρανθρώποισι και μέρη σταθμών
ισότης έταξε, καριθμόν διώρισε
νυκτός τ' άφεγγές βλέφαρον ηλίου τε φως
ίσον βαδίζει τον ενιαύσιον κύκλον,
κουδέτερον αυτοϊν φθόνον έχει νικώμενον.

1. Quote any passages from Horace or Virgil which seem to you to have been suggested by similar passages in the sixth book of the Iliad.

2. (α) Parse the following words: άξαντε-εδείδιμενδιεξίμεναι-έπιπλώς.

(B) Parse also the words marked with an asterisk in the first piece of Xenophon.

(γ) Give the Attic forms of the following: βείω-φιλέεσκε-δαήμεναι-κάκτανε-πίησθα-έλασσεν.

(δ) Distinguish between συμβουλεύειν and συμβουλεύεσθαι. 3. Scan the following line and explain its peculiarities :

αίσιμα παρειπών ο δ' από έθεν ώσατο χειρί. Why does not the last syllable of the preposition suffer elision in the compound word απόερσε?

4. Give the meaning and, where you can, the etymology of the following words: ακοστήσας-αμφικύπελλον-απούραςειλίπους-φάλος: and also the derivation or composition of the following: κρήτηρ-κορυθαίολος-πυρόφορος-ότρηρόςήκεστος.

5. Give a brief abstract from Xenophon of the life and character of Clearchus.

1

6. Explain the following words and phrases : δαρεικόςβλακεύειν-περί πλήθουσαν άγοράν-θυoμένω ουκ εγίγνετο τα ιερά-άπειρηκότες οι στρατιώται-μη αποδόξη ημίν τας σπονδάς ποιήσασθαι-προς βασιλέα τον μέγιστον έφεδρος αγωνίζεσθαιεθανατώθη υπό των εν τη Σπάρτη τελών.

7. Illustrate by examples (1) the meanings of êtrí, após and μετά, with the genitive, dative and accusative, (2) the Attic uses of av with the subjunctive mood.

(2)

с

FRIDAY. Dec. 17, 1858. 2 to 3 P.M.

II. 5. French.

(LOWER PAPER.) 1. TRANSLATE into ENGLISH:

LES Turcs, qui cependant entouraient cette maison tout embrasée, voyaient avec une admiration mêlée d'épouvante que les Suédois n'en sortaient point; mais leur étonnement fut encore plus grand lorsqu'ils virentb ouvrir les portes et le roi et les siens fondre sur eux" en désespérés. Charles et ses principaux officiers étaient armés d'épées et de pistolets : chacun tira deux coups à la fois à l'instant que la porte s'ouvrit; et dans le même clin d'oeild jetant leurs pistolets et s'armant de leurs épées, ils firent reculer les Turcs plus de cinquante pas. Mais le moment d'après, cette petite troupe futs entourée : le roi, qui était en bottes, selon sa coutume, s'embarrassa dans ses éperons et tomba : Vingt et un janissaires se précipitenth aussitôt sur lui; il jettei en l'air son épée pour s'épargner la douleur de la rendre: les Turcs, l'emmènenti au quartier du bacha; les uns le tenant sous les jambes, les autres sous les bras comme on porte un malade que l'oni craint d'incommoder.

VOLTAIRE, Charles XII. 2. Describe the scene of the events narrated above.

3. (a) tout. In what case does tout adverb agree with the substantive?

(b) virent. Conjugate the present indicative of this verb.

(c) eux. What are the rules for the use of the pronouns moi, toi, soi, lui, nous, vous, eux? (d) ceil. (i) What is the plural of this word ?

(2) Is a regular plural ever used ? (e) firent. Conjugate the present indicative. (f) plus de. When is more than expressed by plus de ?

(g) cette petite troupe fut entourée. Write this sentence in the plural. . (h), se précipitent. Conjugate the pluperfect of this verb.

« PreviousContinue »