Page images
PDF
EPUB

6

os. Sic passim proprio superat splen- et Theocritus quendam ictibus ebridore poëtas Omnes, Musarum lumen um,' Lamb. Homerus habens.' In initio autem Ebrius curis] Quem curæ penetrant, versus Lucretiani Restinxit juxta Mss. subeunt. Tale quid apud Plantom. ut dixi, scribendum est, æque ut 5. Et hinc intelligi locus ille Terentii 120. ‘restinguere solem.' et 'restin. debet, Temulenta es.' Tum illa, gui flammam' 4. 1081. et denique Sic sint,' inquit, ' qui mihi male vo. 'restinguere ignem’ 4. 871. in qui- lunt.' in Eanuch. 4. 3. 12. 'ebria bus omnibus locis et similibus illud re malis, ægritudine.' Nam in eo ar. vim duplicationis amittit, et nihil nisi gumento et ad ebrius' usurpabant. intensionem admittit. Hav.

Faber. 1059 Prope jam vivo atque videnti] 1065 Atque incerto, &c.] In vulg. Zürti kal dp@vti, proverbium olet. Sic et veteribus quibusdam : animo: male. idem Lucret. 5. 991. Viva videns Gifan. Ordo : Fluitans incerto ani. vivo sepeliri viscera busto. Ter. Eu- mi errore vagaris. “Error animi'et nuch. 1. 1. 28. 'vivus, videosque pe error mentis' quid significent apud reo.' M. Tull. pro Quinctio : 'Huic scriptores, non obscurum est. M. acerbissimum vivo videntique funus Tull. lib. 3. Epist. ad Attic. Nam ducitur. Idem pro P. Sextio : ‘Vi. quod scribis, te audire, me etiam vus' (ut aiunt) est et videns cum mentis errore ex dolore affici, mihi victu ac vestitu suo publicatus.' Plau. vero mens integra est.' Idem lib, 5. tus Mostell, 2. 1. 80. ^ Ludos ego ho. Epist. ad Famil. 'Hoc in sermone cum die vivo præsenti hic seni Faciam, a me exponeretur, quæ mea exspecquod credo mortuo numquam fore.' tatio fuisset orationis tuæ, quantoque Antiphon, oratione secunda ex accu in errore versatus essem,' &c. Hor. satione ejus, qui juvenis senem inter Epist. 2. 2. 138. ' Pol me occidistis, fecit: 'Huâs te, toùs tiuwpoûvtas avrô, amici, Non servastis, ait; cui sic esζών τε και βλέπων φονέας αυτού φησίν torta voluptas, Et demtus per vim Elvas. i.e. ' et nos, qui ei opitulamur, mentis gratissimus error.' Ad quem vivus et videns sui interfectores esse locum plura exempla collegi. Ita ne. dicit.' Æschines narà KTNoip. déma que de veritate hujus scripturæ dubiτάλαντα δρώντων, φρονούντων, βλεπόντων tandum est, et vulgata illa, Atque aniυμών έλαθον υφελώμενοι : i. e. “Decem mo incerto, &c. rejicienda est. Ve. talenta, videntibus, sentientibus, as. runtamen doctus quidam, idemque picientibus vobis furtim subtraxe. mihi amicissimus, putabat legendum, runt.' Lamb. Ita vidua luxurians Atque animi incerti fluitans errore veŚwoa tédunke, Panlo 1. Tim. 5. 6. Hav. garis: a quo dissentio. Zoilus hanc

1061 Et vigilans stertis] Sic Am- scripturam tacitus probat, ut alias phitryo ille in Comed. sui nominis innumerabileis. Lamb. apud Plaut. 2. 1. 170. vix apud me 1066 Si possent homines, &c.] Hi 23. sum : Vigilans prope dormio, vigilans vss. satis laudari non possunt. Si somnio, vivus et sanus intereo.' ex quid certe in homine philosopho boni quo 'dormitator' ab eodem pro de est, hinc peti debet. Faber. Mortis liro et stolido ponitur. Lamb. timorem fontem et originem omois

1062 Cassa formidine] Inani timore. ægritudinis supra docuit Lucretius: Lamh.

idem jam agit vss. 23. Nec aliunde 1064 Ebrius) Medów. Tralatio. Sic tumultus et instabilitas in vita homi. Demosthenes Philippum dicit esse num: modo in villam tendunt, modo "ebrium rebus secundis ;' et Horatius in urbem revertuntur; hæc jam apCleopatram 'fortuna dulci ebriam:' petunt, deinde eadem fugiunt; in om.

[ocr errors]

ni conditione cura atque ægritudo, animus nescit quid velit. Hoc idem quippe hunc metum, omnesque cupi. est. Neqne domi nnnc nos, nec miliditates ex illa natas secum ferunt; tiæ sumus. Imus huc, hinc illuc. veram autem philosophiam, Epicuri Cum illuc ventum est, ire illinc lubet. viz. sapientiam, sequantur, animum Incerte errat animus; præter-propter mortalem esse discant homines, et vita vivitur.' Exstant autem bi verdeponet qnisqne sarcinam, quam gra- sus apud Gell, 19. 10. His adde hunc vem sentit. Creech.

Horatianum Epist. 1. 8. 12. ad Cel. 1068 Et quibus id fiat] Si ita pos- sum : 'Romæ Tibur amem ventosus, sent homines etiam ægritudinum et Tibure Romam. Lamb. molestiarum suarum causas cognos- 1076 Mannos] Equos breveis et cere, ut sentiunt molestiarum aculeos parvos. Hor. Epist. ad Mæcen, 1. et gravitatem : non ita viverent, ut 7. 77. • Impositus mannis, arvum magna ex parte eos vivere videmus. cælumque Sabinum Non cessat lauVidetur legendum, Et quibus id fiat dare.' Lamb. causis cognosc. &c. et ita habent cod. 1077 Auxilium tectis quasi ferre] Parisienses, codex Bertinianus ma. Significat summam festinationem. nuscr. quos nunc sequor. Nam alii Lamb. habent, E quibus id fiat causis quoque 1078 Oscitat extemplo] Oscitatio, noscere, &c. Lamb.

hominis est aliud agentis, et præsenCognoscere] Ita ex vet. quibus. tibus non contenti, et, quæ adsunt, dam legendum. Vulg. quoque noscere, fastidientis, et, quæ absunt, desideGifan.

rantis. Gell. 4.20. “Deliberatumque 1069 Mali tamquam moles] Eikáv. est de nota ejus, qui ad cens. ab amico quod si dixisset 'mali moles,' non ad. advocatus est, et in jure stans, clare dito 'tamquam,' fuisset translatio. nimis ac sonore oscitavit, atque inibi Sic lib. 1. de Orat, ad Q. Frat. prin prope ut plecteretur, fuit : tamquam cip. “In eo maximæ molestiarum mo- illud indicium "vagi animi foret, et les, et turbulentissimæ tempestates halucinantis, et fluxæ, atque apertæ exstiterunt.' Idem lib. 3. Tusc. 'Aut securitatis,' &c. Lamb. semper aliquam molem meditabar 1079 Atque obliviu quærit] Quærit mali.' Lamb.

quomodo ea obliviscatur qnæ sibi mo1071 Quid sibi quisque] Sic legen- lesta sunt. sic Hor. Sat. 2. 6. 60.0 dum, et ita habent libri manuscr, et rus, quando ego te adspiciam ? quanvonnulli impressi. Lamb.

doqne licebit, Nunc veterum libris, 1073 Exit sæpe foras magnis ex ædi. nunc somno et inertibus horis, Dubrus] Talis describitur Charinus ille cere sollicitæ jucunda oblivia vitæ ?' Plautinas in Mercat. 3. 4. 1. 'Somne Lamb. ego homo miser, qui nusquam bene 1081 Hoc se quisque modo] Hor. queo quiescere? Si domi sum, foris est Sat. 2. 7. 111. 'adde quod idem Non animus: sin toris som, animus domi horam tecum esse potes : non otia est: Ita mihi in pectore atque in 'recte Ponere: teque ipsum vitas corde facit amor incendium. Talis fugitivus et erro, Jam vino quærens, ille qui otio nescit uti : de quo Ennius jam somno fallere curam, Frustra : his versibus, 'Otio qui nescit uti, nam comes atra premit, sequiturque plus negotii habet, Quam cum est ne- fugacem :' pemo igitur se fugere pogotium in negotio. Nam cui quod test, ne ii quidem, qui relicta patria agat, institutum est, nullo negotio Id alias terras petunt. Quid igitur (inagit: studet ibi : mentem atque ani- quit idem Hor. Od. 2. 16. 18.) “ter. mum delectat suum. Otioso initio ras alio calentes Sole mutamus ?

[ocr errors]

patriæ quis exsul Se quoque fugit?' Idem Cistell. 2. 3. 82. “Nunc mihi Lamb.

bonæ necessu'st esse ingratiis.' Ter. At, quem scilicet, ut fit] Ita ex ve. Eunuch. 2. 1. 14. “Opus faciam, ut teribus nostris restitui. In quibus- defatiger risque, ingratiis ut dor. dam vet. ad quem. Ad pro at, qua miam.' Idem Heautont. 3. 1. 137. in re sæpe variatum est. Marullus, ea coacta, ingratiis Post illa capit et vulg. quod. Gifan.

victum vulgo quærere.' Velim ani. At, quem scilicet, ut fit, &c.] Secu. tem non ignorare lectorem, quosdam tus fueram initio codices vulgatos, libros vulgatos, in quibus sunt Pari. qui habent, At quod scilicet, ut fit, &c. sienses, habere hoc loco incitus ad. sed tamen adscripseram me suspicari hæret, pro vera scriptura ingratiis hoc in loco inesse aliquid ulceris: hæret, quod iccirco notavi, ut memi. quod manuscr. haberent, At quem nerit quod supra pluribus verbis egi, scilicet, fc. ut fortasse, inquam, le- ad illum locum, “Tum quasi talipe. gendum sit, Ai quem scilicet, ut fit, &c. dans,' &c. hanc vocem invitus, seu cnjos lectionis hæc esset sententia: invito, fuisse annotationem: deivde At is, quem non potest effugere: ab imperito et stulto librario in texnempe ipsemet, (nemo eniin se effu- turam verborum Liicretii transcripgere potest,) ingratiis hæret: vel sume tam esse. Lamb. Præter voluntaård KOLVOÛ vocem morbus,' hoc mo tem: ingratiis: Vossins : Sic Plant. do: At morbus, qnem effugere non in Casina 2. 5. 7. ' Vobis invitis, atpotest, ingratiis hæret, et angit, quia que amborum ingratiis :' et in Mer. ipsius morbi causam ignorat. Zoi- catore Prologo, 4. 60. “Tuis ingra. lus, cum hæc essent a me annotata, tiis:' inf. 6. 215. Cadant ingratis ea arripuit, sibique vendicavit sno illa necesse est Semina, quæ faciunt more. Verum infinitum sit singula ejus fulgorem.' Creech. furta enumerare. Lainb.

1084 Jam rebus quisque relictis] 'Re1082 Ingratis] Ingratiis, ant 'in bus relictis' usitatum genus loquen. gratis' pro ingratiis, vel adverbium

di veteribus, quod idem valet atque est, quod significat invite, et præter rebus aliis omnibus relictis.' Plaut. voluntatem, et non sponte: quod Epid. 4. 2. 35. 'Ego relictis rebus Græci dicunt åkovolws : vel potins Epidicum operam quærendo dabo.' nomen compositum ex in et gratiis; Idem True. 2. 1. 20. 'Probus est quo modo 'injussn’ex in et jussa, amator, qui, relictis rebas, rem per. incultus' apud Sallust. ex in et dit suam.' Ter. Andr. 2. 5. 1. 'Herus cultus : intactus' ex in et tactus: me, relictis rebus, jossit Pamphilum de quibus sup. 1. 454. - tactus cor. Hodie observare.' Idem Heantont. poribus cunctis, intactus inani.' In 4. 7. 12. 'Mihi nunc, relictis rebus, quibus omnibus in præpositum no. invenieudus est Aliquis, labore inminib. substantivis, negationem sig. venta meo cni dem bona.' ubi tamen nificat: quod fit usitatius in adjecti. vulgati libri habent relictis omnibus, vis, ut improbus, indoetis, impius; cum sit legendum relictis rebus, ita&c. gratiis autem nomen esse, que scriptum sit in libris manuscrip. casus ablat. a recto gratiæ, numeri tis. Lumb. Formula solemnis. Ter. multitudinis, quid est quamobrem Plaut. Faber.. quisqnam neget? Plaut. Amphitr. 1. 1086 Temporis æterni quoniam, &c.] 1. 215. "Sos. Non ædepol volo pro. Quoniam non est controversia, vel fecto. M. At pol profecto ingratiis.' non certatur de statu opius horæ, sed Idem Curcul. 1. 1. 6. "Tamen est de statu temporis æterni atque ineeundum, quo imperavit, ingratiis.' niti, quod est post mortem,'ambigi

tur:' i. e. in controversiam vocatur, remus, si liceret. Lamb. αμφισβητείται. Lamb.

Nec devitari letum pote quin obed. 1088 Manenda] Sic legendum, non, mus] Ita interpongendum. “Letum ut in lib. vulgatis, manendo : ordo all obire,' dixit et infra, 5.1419. Gif. tem et sententia est : In quo stati 1095 Sed dum abest] Hic m non temporis æterni, omnis ætas, quæ- eliditur. qua de re supra diximus ad cumque post mortem restat, morta illam locum, 'Corporum augebit nu. libus est manenda, i. e. perduranda : merum,' 1. 437. nunquam (inquit) in quo statn temporis æterni, homines fruimur bonis præsentibus, sed futu. omnem ætatem, quæcumque post mor ris semper inhiamus: quæ ubi adeptem restat, necessario permanebunt et ti sumus, alia item quæ absunt, desiperdurabunt : neque umquam de in. deramus. recte igitur præcipiunt, tegro hanc lucem intuebuntur, etiam qui suadent, ut in diem vivamus, ut si eandem materiam, ex qua consta. Hor. Od. 3. 29. 41. ille potens sui, bant vivi, temporis longinquitas de. Lætusque deget, cui licet, in diem, nuo colligat, et in eundem ordinem Dixisse, Vixi. Cras vel atra Nube atque in eandem posituram redigat. polum pater occupato.' Lamb. Lamb. Manendo. Gifan.

1099 Vehat] Sic Hor. Od. 3. 29. 1089 Denique tantopere in dubiis] 48. ' Quod fugiens semel hora vexit.' Demum vss. 4. stolte id fugimus, et Virg. Georg. 1, 461. Denique quod evitare non possumus ; imo si quid vesper serus vehat. Lamb. multas ætates viveremus, eadem ta 1100 Vitam ducendo] Vitam produmen nos teneret cupiditas vitæ : vss. cendo, et dintins vivendo. Lamb. 7. quæ nullam novam voluptatem af. Demimus] Detrabimus, deminui. ferret, quæ incerta semper, et malis mus. Lamb. obnoxia : et vss. 8. mors erit æquc 1101 Nec delibare valemus] In qui. immortalis et æterna si bodie, ac si busdam libris : delibrare, quod et cras occupet. Creech.

probat Lambinus. In quibusdam : In dubiis trepidare periclis] ‘Pe. deliberare. Omvia mendose. Vide ricula dubia' dicuntur, quia incer. Indicem. Gif. tum est utrum quis ex iis salvus Nec delibrare ralemus] Nec possu. evadere possit, necne. sic dicimus mus quicquam deripere, sen demere,

in dubiis rebus. Plaut. Mostell. 5. seu detrahere de tempore mortis. 1. 1. • Qui homo timidus erit in du. "delibrare' valet, librum seu corti. biis rebus, is nauci non erit.' sic du cem de ligno detrahere : quo verbo bia tempora,' et 'dubii casus' apud utitur et Cæsar lib. 7. de Bell. Gall. Horatium. Quid est (inquit) quod 'Firmis ramis abscissis, atque horum tantopere trepidemus in rebus ad- delibratis ac præacutis cacuminibus.' versis et periculosis ? nam quantum

Unde per translationem deminuere vis diligenter et accurate vitæ et significat, ut supra diximus, delibrare saluti nostræ cousalamus, moriendum autem habent duo cod. manuscripti, tamen est aliquando. Lamb.

quibuscum congruunt Parisienses : 1091 Certa quidem] Rectius quam alii deliberare, quibuscum consentiunt Certe equidem. Creech.

Aldini antiquiores: quod quidem facCerte equidem] Sic in veteribus, et tum est ex delibrare, cum inilocti, quibusdam vulgatis. Alii: Certa equi. sive librarii sive lectores, quod sibi dem. In quibusdam : Certe quidem. vellet delibrure, non intelligerent. Gif.

Sententia autem hujus loci hæc est: 1092 Nec devitare letum pote] Pote, Non possumus quicquam detrahere, i. e. Suvardy, quod possibile' dice. seu demere de teinpore mortis, quo Delph. et Vur. Clas. Lucret.

4 P

minus din mortui simus : id est, doctus quidam Italus, nulla alia raetiam si aliquot annis, atque adeo tione adductus, quam quod libri ma. sæculis tardius moriamur, non ideo nuscripti sic habent, etiam hodie tamen minus diu mortui erimus. Zoi- scribit ' dampnare' et 'temptare; Jus, cum hæc legisset, 'omnia men satis ejus inscitiam ac stuporem mi. dose,' inquit. Censorem aliquem lo- rari non possum. Quasi vero libri qni putes, cum hoc nomine nihil sit veteres sint usquequaque sequendi, stolidius, nihil pingnius, nihil contem et non cum judicio tractandi ac letius. Inane tandem, bellua? omnia gendi: verbi gratia, in eis fere semmendose? Tu vero omnia mendose: per scriptum reperias, dampnare,' quæ modo aliis non suffuratus es. "antempna,''sompnum,'' solempne,' Lamb. Rectius, delibare. Fab. Mal. et similia quamplurima: quam scriplem hic retinere verbum Lambino turam tamen nemo est mediocriter placitum. delibare enim refertur ad eruditus, qui non respuat: ant quasi exiguum illud quod qnis ex aliqua re ' tentandi' verbum non oriatur a vercarpit. delibrare autem ad ipsam rem bi teneo supino teptum, seu tento : potius pertinet, quæ hoc modo mini- quæ vel cum m et p scribenda sunt, mum patitur. Tertullianus, ut plura, temptum, temptu: quod si quis dietiam hoc verbum a Lucretio sumpsit cat, delirus judicetur: vel ne in tenJib. de Anim. cap. 17. “Non licet tu quidem his litieris m et p locus nobis in dubium sensus istos revo esse potest, nt scribatur tempto.' care, ne et in Christo de fide eorum Lamb, delibretur. Unde forsitan etiam de 1103 Condere sæcla] “Condere sæ. librandum rectius in Apologet. ejus cla' dictum est vel ut dicimus conlegas cap. 21. p. 196. 'inflati ad de. dere frumenta et fructus, vel ut librandum, derivantes a disciplina in condere mortuum, vel ut condere profanum modun.' Sed metaphora lustrum.' Quoqno modo dictum sit, non a cortice arboris, sed aqnæ de tralatio esse videtur. Sic fortasse rivatione et sulco (juxta Festum in Hor. Od. 4. 5. 29. · Condit quisque • delibrare') deducta. Har.

diem collibus in suis.''condere' enim 1102 Morte peremti] Mortni. Virg. 'diem' videtnr, qui ad vesperum Pii Æn. 6. 163. ' indigna morte peremti.' venit, et cui dies totus consumtup idem 9. 453. “el primis una tot cæde est. “Condere' igitur tempora,'' sea peremptis.' non celabo lectorem, me cula,' annos,' dici posse videtur, scriptum reperisse in lib, manuscrip. cui tempora, sæcula, anni consumti tis, morte perenti, n ante t. Quod eo et præteriti sunt. Lamb. notandum duxi, ut intelligant tan 1104 Mors æterna] Oávatos adása. dem omnes literarum studiosi, vete. tos. ut sup. 882. ^ Mortalem vitam res scripsisse 'peremtum,' 'adem mors cui immortalis ademit.' Lamb. tum,' emtum,' 'comtum,' et simi. 1105 Nec minus ille diu, &c.] I. e. lia, per m, sine p, ante t: postquam et æque diu mortuus erit ille qui ex autem Italiam barbaries oppressit, hodierno die vivendi finem fecit, atalios scripsisse 'perentum' et simi. que ille qui multis ante annis interiit. lia per n ante t: alios per m, inter nam cum tempus futurum, sit infiniposito p inter m et t, existimanteis m tum, uterqne post mortem tempus ante t, sine p, nec scribi debere, nec æque infinitum mortuus manebit. pronuntiari posse : quorum errorem

Lamb. coarguimus et convicimus in epistola 1105 Ex hodierno lumine] Ex ho. ad lectorem, quam præposuimus com- dierno die. Lamb. mentariis Horatianis. Quod autem

« PreviousContinue »