Page images
PDF
EPUB
[ocr errors]

I. e. At qui, cum sit valde miser, larii Latinogræci, mihi a Cl. Pateano
mortem tamen lamentetur, uonne ma commodati, • Bardus, inquit, i. e.
gis eum increpet atqne objurget, qui évaloontos, Bpadùs, oopwv. quæ nomina
mortem, miseriæ suæ portum, fugiat? Latine reddita valent sensus expers,
Lamb. Modo natura mitius egit cum tardus, amens. Sed ego hoc loco
vitæ cupidis: jam omnes immodeste burathro, aut baral hre, legendum puto.
appetentes, et præsertim senes vss. Et fortassis apud Hor. Sat. 1. 2. 2.
26. acrius castigat. Singulis homi- legendum, • Mendici, mimæ, bara.
uibus, ut in scena, suæ sunt partes ; thrones, hoc genus omne.' Sed nibil
nec immodestius persona, qui nibil mutandum est apud Horatium. Nam
agat, quam senex in hac vita mora. 'balathrones'dicti sunt a harathrone,
tur. Abi, fatue, aliis concede locum: aut barathro, propter affinitatem li-
nibil habes quod amplius agas, ideo. quidarum I et r: ut contra ‘parma'
que agas animam, Quid horres ? a palma dicta est. Atque hæc est
Quies alta et sopor æternus te manet. Turnebi nostri sententia : cui assen.
Quid sedes infernas, et pænas post tior. In hoc loco autem, ut ad Lu.
mortem ? Fabulas times : poëtarum cretium redeam, barde pullo modo
figmenta ista nihil quidem veri in se probo, natumque puto ex voce bara-
continent; et jam vivi patiuntur ho- thre, aut barathro, non intellecta.
mines mala, quæ futura inepte metu. Lamb.
unt. Creech.

Barathro] Qui barathro dignus es. 967 Aufer ab hinc lacrumas, barde] Videndus Aristophanis Scholiastes Ita in veteribus nostris. In quibus- duobus locis. In al. edit. legitur dam veteribus : Baratte, Baratre, ba barde, i. e. stulte; bardus, Bpadós. ratro: ex mala pronuntiatione. Ut Faber. Apud Ammonium Moschopne ex delibo, delibero : Ex nigro, nige. lum, et alios Grammaticos invenies, ro, &c. Barde, stulte. Ut modo: Bápaõpus. Õpuyuá Ti els 8 Tojs Kokoúpyous

stulte, quietem.' Forte etiam : bara. évébanov ånd TOÚTOU Aéyetau kal tvthro. Vide Indicem. Gif.

θρωπος βάραθρος, και ολέθρου άξιος. Αlii Aufer abhinc lacrymas, Barathro] tamen Barde, i. e. stolte, fatue. alii Barathro, i. e, homo insatiabilissime Baro: qua voce utitur Toll. de Divin. atque avidissime. senem enim (ut lib. 2. et Persius Sat. 5. Heinsius qnidam volunt) alloquitur. itaque autem ad Ov. A. A. 3. 3. ' Aufer, abi, versus, cujus initium est. Grandior,' hinc lachrymas, Balathro, et comdebet collocari ante versum, ' Aufer pesce,'&c. 'Balatronem' autem viab hinc lacrymas,' &c. ut illi cen. dentur veteres sumsisse pro homine sent. a quibus dissentio; et 'bara. nihili et nugaci, qno significatu etiam thro, seu, barathre,' interpretor apud Varronem occurrit lib. 2. de R. homo barathro digne. Reperio enim R. vid. etiam Festum in · Balatrones.' in Thomæ magistri lexico, Bápadpos Creech. Mss. nostri (quos secuti su. αρσενικώς, και βαράθρου άξιος άνθρωπος: mus, Vossio consentiente ad Catul. i, e. “barathrus in genere masculino, lum p. 320. et 321.) Barathre, quod homo barathro dignus.' Secutus sum etiam magis Turneb. Adv. 30. 26. autem hic libros manuscr, qui partim placet, qui addit, ut ne pos Græcis habent barathre, partim barathro: pro adjectione usurpatur, cum sit quibuscum consentiunt nonnulli ty. vocabulum appellationis, sic ‘Barapis excusi, vulgati autem habent thrum' dici qui barathro dignus sit. barde. Jam- bardus' idem valet quod Hav. stultus et ingenio tardus, ut docent 968 Grandior hic vero, &c.] Si quis Festus, et Nonjus, et auctor vocabu vero natu grandior queratur, quod

sibi sit moriendum, sic eum increpa que non me spernens, incilans probit natura : ' Omnia perfructus vi• bris, sermone indecorans, turpi fama tai præmia, marces,' i. e. omnibus differret.' Pacuvius Doloreste: “Si vitæ præmiis perceptis, atque in vita quis hac me oratione incilet, quid re. degenda abunde gustatis, jam ætate spondeam ?' Lucillius : ' Nunc Cai confectus es : quare moriendum tibi quoniam incilans nos lædi vicissim.' æquo animo est. perfructus autem le- Lamb. Intra parenthesin concludengendum, non perfunctus, a verbo per. dus hic versas: 'Incilare' autem sig. fruor, ut sup. diximus. Cum his nificat reprehendo, arguo, increpo. congruunt illa Eurip. in Alcest. Fab. Μάτην άρ' οι γέροντες εύχονται θανείν, , 977 Cedit enim rerum novitate] Sic rýpas Yégoutes, kal yarpdv Xpóvov Blou. Hor. Epist. ad Pison. vs. 60. Ut *Hv godzgùs érom dávatos, oudels Boúre silvæ foliis pronos mutantur in anTal Ovhokeiv, td gyepas 5 ook &z fot" nos,' &c. ad quem locum lege, si vaaŭtois Bapú. i. c.‘Frustra igitur senes cas, quæ annotavimus. Lamb. Nam, optant mori, senectutem vituperan uti apud Ovidium Pythagoras Met. tes, et longum tempus vitæ. Quod 15. 252. Rerumque novatrix Ex si prope accedat mors, nemo vult aliis alias repetit Natura figuras. mori : senectus autem non amplius Necperit in tanto quidquam(mihi cre. est eis gravis.' Lamb.

dite) mundo: Sed variat, faciemque Quæratur) Subandi, Ei homini di- novat: nascique vocatur, Incipere cet natura, ' Omnia perfunctus vitai,' esse alind, quam quod fuit ante ; mo&c. Lamb.

rique, Desinere illud idem. Cum 969 Marces] Forte legendum : me sint huc forsitan illa, Hæc translata res? Quidam libri : martes. Gifan. illuc; summa tamen omnia constant,'

970 Quod abest] Videlicet futu. Hav. rum. Lamb.

979 Nec quicquam] I. e. nec quic971 Ingrataque cita] Et non grata, quam in nihilum interit, ut docuit neque tibi satisfaciens. Lamb. 1. 216. sed omnia resolvuntur, et re

972 Ante, quam satur] Hor. Sat. vertuntur in corpora prima. "Hne quam supra memoravimus, 1. 1. 119. accedit uti quæqne in sua corpora Cedat uti conviva satur.' Lamb. rursum Dissolvat natura, neque ad

974 Nunc aliena tamen] Sic Hor. nibilum interimat res. Lamb. Epist. 2. 2. 213. in extrem.“ Vivere Decidit atra] Ad oram libri Ber. si recte nescis, decede peritis. Lu tin. adscriptum erat a nescio quo sisti satis, edisti satis, atque bibisti : emendatore, decidit: in ipso contextu Tempus abire tibi est,' &c. Attende scriptum dedit: in uno alio manuautem, eum junxisse hic vocem aliena scripto integrum inest decidit : in cum auferendi casu: qua de re sil vulgatis dedilur. quod ut non damne, pra, ibi, aliena salutis. Lamb. Ter. ita decidit magis probo. Lamb. Qni. in Adelph. 1. 11. 30. ‘Alieniore æ dam agnoscunt deditur, et vs. 982. tate post faceret tamen.' Preig. An Quam tu pro Quam nunc, legunt. magnis, quod in Mss. est, dictum ut Gifanius, Nec minus ergo ante hæc ‘peritis' modo apad Hor. ? Hav. quam cecidere cadentque. Creech.

976 Jure (ut opinor) agat] Jure te Deditur] Veteres quidam : decidit. cum sic loquatur: vel jure tibi hanc Gif. litem intendat. Lamb.

980 Materies opus est] Sic sup. 2. Inciletque] · Incilare est increpare, 814. locutus est : Scire licet nil vel improbare, atque incusare, in principiis opus esse colores.' M. quit Festus Attius Meleagro: 'Qui. Toll. Epist. ad Curion, lib. 2. Dus

nobis et auctor opus est, et eorum quam tu cecidere : superioraqne illa ventorum, quos proposui, moderator omnia fere ita scripsissem, hoc exquidam, et quasi gubernator.' Sic cepto, Thraso legendum censuit mag. 4. 1261. Nec motus opus sunt nos no supercilio, Nec minus ergo ante tris uxoribus hilum. et item alibi. hæc, quam cecidere. Et vero hæc noLamb,

tans, in 'ergo' (inquit) o non elidi. 981 Quæ tamen omnia, &c.] Quæ tur. O, qnem te appellem, vescio: tamen omnia, ubi vita defuncta fue. non enim ullum nomen tno stupore, rint, te sequentur, et morientur, ut tuaque confidentia dignum reperio. tu. Lamb.

Non te talium portentorum pudet, 982 Nec minus erga ante, hæc quam bomo omnium mortalium impudencecidere] Sic veteres nostri; optime, tissime? Lamb. Marullus : quam te. In veteribus 983 Sic alid] Alid pro aliud ab an. quibusdam: quam tunc. In aliis qui. tiguo nominativo alis. de quo sup. ad busdam veteribus : quam nunc. In illum versum 1. 264. “Quando alid aliis : quam tu; omnia male. O non ex alio reficit natura, nec ullam,' &c. exteritur in ergo. Gif.

Lamb. Nec minus ergo ante hac, quam Desistet] Sic habent libri manuscr. nunc] Hic versus varie reperitur et et aliquot typis impressi. Lamb. scriptus et impressus in codicibus. 984 Vitaque mancupio nulli datur] Alii enim habent, quam nunc cecidere, I. e. nulli datur vitæ proprietas, sed ut excudendum curavi, alii, quam tu; usus, ant usus fructus tantum :'manalii, quam tunc ; alii, quam cecidere: cipium' seu mancupium' idem sigut facile appareat, mendum subesse nificabat apud veteres, quod a postein particula tunc, aut nunc : ego tunc rioribus jurisconsultis dominium ap. non probo: tu, aut nunc, legendum pellatum est: dictum que est a mann censeo, ita tamen ut, si legamus quam capiendo. Itaque mancipio ea ac. nunc, videatur legendum antehac: si, cepisse dicimur, quorum dominium quam tu, ante hæc: qnorum utrum nobis quæsitum est, seu quorum dosit melius, judicet lector. sententia mini sumus per abalienationem aliquidem utriusque lectionis plana est: quam, videlicet per emtionem, lege ct codices tres manuscripti habent, mancipi servata, aut per donationem, quam tu: reliqui duo, et aliquot vnl. aut per in jure cessionem : et “res gati omnium emendatissimi, quam mancipi' dicnutur, quarum domini. nunc: quos nunc sequor. cujus mei um ab alio in alium transferri potest, facti hanc rationem afferre, simulque quæque alienari possunt: et mancihujus lectionis sententiam sic expli. pio dare,' est rem mancipi, puta, care possum : Nec minus hæc, e qui- fundum, domum, equum, servum, bus tu nunc constas, antea cecidere, alienare per traditionem ita ut præ. nempe cum id quod erat ex his coo. stare debeas emtori : aut per in jure cretum, interiit: nec minus cadent cessionem. M. Tull. Topic. ' Finge posthac, cum scilicet id quod ex iis. mancipio aliquem dedisse id quod dem conflatum erit, interibit, quam mancipio dari non potest : num iccir. nunc cadunt, cum inoreris. Hor. co id ejus factum est, qui accepit? hunc locum mutuatus est Epist. ad aut num is, qui mancipio dedit, ob Pison. vs. 70. “Multa renascentur, eam rem se ulla re obligavit?' M. quæ nunc cecidere, cadentque, Quæ Curius ad Cic. lib. 7. Epist. "Sum nunc sunt in honore vocabula, si vo enim xphoer pèr (i.e. usu qaideni) tous: let usus. Cum in prima editione Kthoel 8è (i. e. possessione et mancilectionem alteram secutus essem, pio) Attici nostri. Ergo fructus est Delph, et Var, Clus. Lucret.

4 0)

tuus: mancipium vero illins. M. fundo, ubi docet Acherunte, legendum Tull. ad Cur. eod. lib. “Attici quin per u, non Acheronte per o: idque proprium te esse dicis mancipio et more veterum. Nunc Lucretii sen. nexu, meum autem usu et frucin, tentiam explicemus. Atque ea (incontentus isto sum. Id enim cujus- quit Lucret.) omnia quæ poëtæ proque proprium est, quo quisque frui. diderunt esse apud inferos, Tantali, tur, atque utitur.' Plautus Corculi. Tityi, Sisyphi, Danaidum pænæ, Cer. one 4. 2. 8. 'Quis tibi hanc dedit berus, Furiæ, Tartarus, &c. sunt nomancupio? aut unde emisti? fac bis iu vita, nosque vivos exercent, la. sciam.' Arnob. lib. 2. “Quam si sen. cerant, excruciant, exterrent, foditiunt animæ, et tactui ejus atque iu cant. Ad hunc locum pertinent, quæ cursionibus cedunt, usu et fructu scribit Servius ad illum versum, illis est vita, non mancipio tradita.' Cernere erat, per tota novem,' &c. Cum his congruunt illa M. Tull. lib. Æn. 6. 596. his verbis : 'Sane de his 1. Tusc. Quæst. “At ea quidem (na. omnibus rebns mire reddidit ratio-, tura) dedit usuram vitæ, tanquam nem Lucretius, et confirmat, in nospecuniæ, nulla præstituta die.' Lamb. tra esse vita omnia, quæ finguotur Lucil. apud Nonium, “Cetera coi). de Inferis : dicit enim, Tityon amotemnit, et in usura omnia ponit Non rem esse, hoc est libidinem : quæ seinagna ; proprium vero nil neminem cundnm physicos et medicos in je. habere.' Dominium et proprietas, core est, ut risus in splene, iracundia mancupium est. Vide Sigonium et in felle,' &c. Lamb. Ut mortis mejuris interpretes. Faber.

tum hominum animis penitus evelle985 Respice] Retro aspice tempus ret vss. 46. poëtarum fabulas, de Tao. præteritum. Lamb.

talo vss. 6. de Tityo vss. 11. de Sisy. 986 Quam nascimur ante] Ante quam pho vss. 8. de filiabus Danai vss. 8. nascimur, Lamb.

de Cerbero, Furiis, et lacu Sulphuris 987 Hoc igitur speculum] Ut, quem vss. 13. commode explicat et illusadmodum præteritum tempus, quo trat: quippe istæ fabulæ narrantur non fuimus, nihil ad nos pertinet, ita de vivis. Superstitiosus est Tantaneque futurum, quo non erimus, quic. Ins; Tityus vero ille qni fæda libi. quam nos attingat. Lamb.

dine captus et victus ducitur: Sisy988 Exponit] Proponit, foris ponit, phus repræsentat illum qui imperia et expromit. Lumb.

et magistratus impotenter ambit, nec Post mortem denique] Hæc con. unquam est voti compos. Filia juncte lego cum superioribus. Lamb. Danai sunt cupidi, et insatiabiliter

989 Num quid ibi, &c.] Ibi, nempe avari. Cerberum autem, Furias, et in tempore præterito, quo non fui. id genus reliqua inter carnifices remus. Lamb. Iu tempore præterito, quiras; seu potius in ipsa, maximo Lanbimus : alii, in teinpore post mor isto toi tore, impiorum conscientia. tem futuro, Creech.

Creech. 991 Atque ea nimirum) Hic versus Alque] Ita omnes Veteres. Maerat depravatus in omnibus libris rullus : Atqui. Et ita valg. male. impressis, in quibus ita legitur, Atqui Gifun. animarum etiam, quacumque Acherunte 993 Nec miser impendens}Eurip.Oresprofundo, integer et incorruptus in te: Κορυφής υπερτέλλοντα δειμαίνων πέtribus codicibus manuscriptis, quos τρον Αέρι ποτάται, και τίνει ταύτην δίκην. secuti sumus, accedit Priscianus, qui Sed apud Homer. alia pæna Tantalus lib. 1. hunc versiim ita legit : Atque afficitur: quam Hor. attigit Sat. 1. l. ea nimirum quacunque Acherunte pro. 68. “Tantalus a labris sitiens fugien

tia captat Flumina.'M. Tull. Tuscul. • Projecto dum pede lævo Aptat se Quæst. lib. 1. ex vetere aliquo poëta : pugnæ.' Macrob. Sat. 6. 4. Frustra "Mento summam aquam attingens, vero hæc, nec ad veteres fugiendum; siti enectus Tantalus.' Lamb.

Liv. 22. 20. 'Nec Continentis modo 994 Cassa formidine] Inani metu. projectas oras præter vecta.' Creech. Lamb.

1001 Qui non sola novem, &c.] 996 Casumque] Lusus quidem et Nota Tityi moles : * Viscera præbescomma in ista voce, et casus saxom bat Tityus lanianda, novemque Juimpendens et casurum respicit: iste geribus distractus erat:' Ov. Met. lusus forsan puerilis, sed maximi 4. 457. 'Per tota novem cai jugera viri ingenio nonnunquam abutuntur. corpus Porrigitur :' Virg. 6. 596. Creech.

Creech. Quemcumque ferat fors] Ita legi de Dispensis] H. e. dispansis et dis. bet; et ita scriptum est in libris anti- tentis, a verbo dispando. sic antem quis, nam vulgati mendose babent, legendum censet Turneb. (Adv. 22. Quem cuique ferat fors. Lamb.

19. ubi tamen dispessis legitur) cum 997 Nec Tityon volucres] Hor. Od. libri vnlgati habent dispersis. Lamb. 3. 4. 77. Incontinentis nec Tityi Dispensis legas an dispansis, non mag. jecur Relinquit ales, nequitiæ additus nopere certandum putem. Sed disCustos.' Lamb.

persis, quod alii prætulerunt, plane Jacentem] Porrectum, projectum. damnandum putem. Faber. Alii disLamb.

persis, imperite. Creech. Ita Turueb. 998 Nec, quoi sub magno] In qui- Adv. 22. 19. malebat, quam dispersis. busdam libris : quod. In aliis : qui. Sed non nisi tanquam conjectariumi Ex iis feci, quoi. Ut supra, l. 593. et arbitrarinm accipi volebat. Secu. et 617. Quidam libri : Ne quid. tus ean Lambinus est. Apud Tur. Gifan.

neb. etiam I. c. legimus : Quod non Nec quod sub magno] Nec certe pos. sola novem, &c. Preig. sent, aut possint perpetuo reperire 1002 Obtineat] Quidam veteres : quicqnam, quod sub Tityi pectore Optineat, antiquo more. Gifan. scrutentur et pascantur: quoi autem, 1005 Sed Tityus nobis) Amator (inquod vult Zoilus, ferri non potest. quit) Tityus est. lege Macrob. 1. 10. Lamb.

in somn, Scip. de Inferorum pænis. 999 Possent] Ita vet, libri. Ma. Lamb. Adde etiam Servii notam ad rullus : possunt. Lambinus : poterunt. Virg. 6. 596. .Sane de his omnibus Gifan.

(inquit) rebus mire reddit rationem 1000 Quamlibet immani, &c.] I, e. Lucretius: et confirmat in nostra vita quantumvis magnum terræ sp om esse omnia quæ ntur de Inferis. suo corpore occupet, de quo sic Virg. Dicit enim Tityon amorem esse, h. e. 6. 596. per tota novem cui jugera libidinem: quæ secundum physicos corpus Porrigitur: rostroque imma. et medicos in jecore est : sicut risus nis vultur adunco Immortale jecor in splepe, iracundia in felle. Unde tondens, fæcundaqne pævis Viscera, etiam exesum a vulture dicitur renas. &c. Lamb.

ci : etenim libidini non satisfit, re seProjectu] Ad hæc verba Virg. Æn. mel peracta, sed recrudescit semper.' 3. 699. Projectaque saxa Pachini unde ait Horat. (Od. 4. 3. 77.) ' InRadimus :' Projecta si secundum con continentis aut Tityi jecur.' Ipse suetudinem dicatur, intelligitur Ab- etiam Lucretins dicit per eos, super jecta: si secundum Veteres Projecta quos jamjam casurus imminet lapis, porro jacta, ut alibi ait Æn. 10.587. superstitiosos significari : qui inani

« PreviousContinue »