Page images
PDF
EPUB
[ocr errors]

rizon. Animadv. Hift. cap. III. p. 125. Deinde
ne pro inonstro effet patrem filio vel natu
minorem vel æqualem effe , sed adoptio
naturam imitaretur ; merito di squirebatur ,
an'adoptaturus saltim plena pubertate filium
antecederet. L. 40. S. 1. D. de adopt. Et hinc
veteres rident adoptionem Alexandri Imp.
ab Elagabalo factam, quum ille duodecim,
hic quatuordecim circiter annorum esset.
Herodian. Hift. V, 7. Præcipue autem provi-
dendum fibi existiinabant , ne adoptio vel
arrogatio filio eflet exitio , aut ei aliquid
adferret detrimenti. Et inde eft, quod tutori
fas non effet, pupillum arrogare, L. 1?. pr.
D. eod. nifi quod cognati a tutore propinquo
L. 17. §. 1. D. eod. & privigni a tutore vitri-
co ex refcripto Antonini Pii poffent arroga.
ri. L. 32. S. 1. D. eod. Exemplum Voconii
Romani a vitrico adoptati est apud Plin. Epift.
X, 3. Eundem tainen vitricum & tutorem fuis-
se privigni sui, quod fufpicatur Cujac. Obs. II,
38. ex ifto quidem loco non conítat.

IX. Quum vero ii tantum arrogarentur , 1x. Quzqui lui juris erant ; oportebat eos ipfos aucto- ftiones res fieri. Gell. l. c. Interrogabatur ergo is, qui

patri & arrogabat, vellet ne euin, quem adoptaturus polite? esset, juftum fibi filium esse ? & vicillim is qui arrogabatur, an id fieri pateretur auctorque efset ? L. 2. D. de adopt. Formulam prodit Cicero pro domo XXIX. Credo enim quamquam in illa a doprione legitime faftum eft nihil, tamen te effe interrogatum: AUCTORNE ESSES , UT IN TE P. FONTEJUS VITÆ NECISQUE POTESTATEM HA

BE

filio pro

[blocks in formation]

tio ad

[merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small]

BERET , UTI IN FILIO : Neque tanen
has interrogationes & refponfiones ftipula-

tiones fuiffe, recte notat Cujac. Obf. IX, 37. X. Roga.

X. Cauffa cognita, in comitiis curiacis sepopulum quebatur folleinnis rogatio : VELITIS JUlata. BEATIS, QUIRITES, UTI L. VALERIUS

L. TITIO TAM JURE LEGEQUE FILIUS
SIBI SIET, QUAM SI EX EO PATRE
MATREQUE FAMILIAS EJUS NATUS
ESSET: UTIQUE EI VITÆ NECISQUE
IN EO POTESTAS SIET : HÆC ITA ,
UTI DIXI, ITA VOS QUIRITES, RO-
GO. Gell. Nolt. Att. V, 19. Hinc annuente
populo & XXX. curiis in suffragia millis ita
jubentibus perfecta erat abrogatio . Cica pra

aomo ibid. XI. Effe.

XI. Arrogati ergo tam jure legeque filii da arro erant ejus, qui adoptaverat, ac fi ex eo patre gationis

matre que familias ejus eflent nati. Hinc ar-
rogati æque ac adoptivi fiebant agnati ratione
familiæ adoptantis , non tamen cognati ejus
uxori. 1.13. pr. D. de adopt. Quare adoptionem
fequebatur hereditas nominis, pecuniæ , sa-
crorum, tefte Çicerone pro domo XII. ubi ex-
agitatur Clodius, a Fontejo adoptatus, quod in
ca adoptione nihil legitime factum fit, fiqui-
dem neque Fontejus esset, quod effe debebat , nca
que Clodius patris adoptivi heres, neque amissis
servis paternis in adoptiva pervenerit. Imino ,
quemadmodum patricii , adoptati a plebejis ,
ad plebem tranlıbant; ita plebeji, adoptati a
patriciis, horum consequebantur nobilitatem
ac privilegia. Quod tametfi neget Jo. Coralius
ad L. 35. D. de adopta tamen demonftratur exem

plo

[ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][merged small]

plo Cn. Cornelii Colti, qui ex Licinia, plo beja familia, adoptatus in patrician Corneliam, Tribunus militum confulari poteftate fuit, ad quain dignitatem anno demum fequen. te plebeiis via paluit , tefte Livio V, 12. De monftratur idem exemplo Liviæ, quam Tacitus Annal. V, 1. NOBILITATIS per Clak, diam familiam & ADOPTIONE Liviorum Juliorumque clariffime fuiffe ait, & Augusti, de

quo Ovidius Faft. IV. V. 21. Hic ad te magna defcendit origine menfis, Et fit , ADOPTIVA NOBILITATE

Conf. Huber. Digres. Juftin. , 24. Jac. Perizon. Differt. ad Conftit. divin. Deur. XXV, 5.6. P. 83. feq. & Comm. noftrum ad L. Pap, Lib. 11. cap. l. p. 113

XII. Et hinc facile reddi poterit ratio, I) XII. Cae cur. foli cives Romani arrogare potuerint: Soli quidam eniin participes erant comitiorum. II ) Cor nec atro. cælibes arrogare nequiverint. Erant enim arro-arrogari gatio in Iolatium orborum, non cælibum, in- potue.

rint? ventą. Cic. pro domo cap. XIII. L. 15.9. 2. D.de adopt. III) Cur senibus tantum sexaginta minimuin annorurn arrogare licuerit do L. 18. S. 2. Do de adopt. Sperari enim antehac poterat proles IV) Cur nec muti & furdi arrogarent ; nec V) feminæ ? neque enim illi jure conitiorum gaudebant ; & feminæ præterea neminein poterant habere in poteftate. Quare paruin legibus con sentanea erat adoptio Candidiani , de qua LaCtant. de Mort. Perfequut. Cap. L. idem Candi, dianum, quem Valeria , ex concubina genitum ob fterilitatem adoptaverat, necari jussit. Sed Hein. Ant. Rom. T. 1. H

quid

quid fibi non permittebant ejus ævi principes? VI. Cur porro nec pupillus , nec femina, nec peregrinus, necmutus vel furdus arrogari potuerint? Pupilli enim ipfi auctores fieri non poterant, cum reliquis nulla erat comitiorum communio. Gell. Nott. Att. V, 19. VII.) Curdeni. que adrogatio Romæ tantum fieri potuerit? Ulp. Frag. VIII, 4. Romæ eniin, non alibi,

curiata comitia haberi potuerant. Liv. V; 52. XIII.Quã XIII. Hæc arrogatio, per populum in codiu vetus mitiis facta , fatis diu, id eft, ftante libera repugandi vi blica obtinuit. Nam ita fua memoria a Cn. rus obti. Aufidio Orestem, a M.Pupio Pisonem, a P.Fonnuerit?

tejo Clodiun arrogatum fcribit Cic. pro Domo
cap. XIII. Quin & Auguftus Agrippam & Ti-
berium adoptavit in foro lege curiata. Suet.
Aug. LXV. Et Neronis adoptionem, quam-
vis Patres cenfuerint , populus tamen, (lege
procul dubio curiata, ) juffit. Tacit. Ann. XII,
25. Poftea Imperatores , legibus quippe foluti ,
veteres adrogationis ritus izpius neglexerunt
(vid. Tacit. Hifti 1, 14. 17. Spartian. in Hadr.
III, IV,XXIV. in Æl. Ver. IlI. Jul. Capitolin.

Antonin. IV.) Manfit tamen ad Galbam ufque
vetus sollemnitas inter privatos. Hinc Galba:
Si te privatus; lege curiata, apud Pontifices , ut
moris eft, adoptarem. Tacit. Hift.1, 15.

XIV. Hæc de arrogatione. Quum vero hic optio foi adoprandi modus ad homines tantum fui juris da cur & pertineret; inventa & alia actio legis, qua libequando ii , in facris paternis constituti , cujuscuminventa?

que sexus & ætatis, in aliam familiañ transirent, isque modus dictus ADOPTIO fenfu Itricticre. Eum jam in libera republica obti

XIV. Ad

nuiffe, conftat ex Cicerone de Finib. 1, 7. Valer. Max.VII, 7. 2. Dione Call. XXXIX. p.98.

XV. Erat hæc adoptio actio legis , & hinc in: XV. Adter præsentes', adhibitis certis follemnitatibus , ritus per peragenda apud Prætorem aut Præfidem , (a) as &ʻli

H 20

aut

bram . (a) A principibus , quos multa fibi in arrogatio. nibus indulâffe probat Dodrvell. præleft. XVII, ad Spartian p:53. & domi adoptati poterat per as & libram Suet. Aug. LXIV. Cajum Lu. cium adoptarii DOMI, per ese liberamentos à paire Agrippa, Fortaffis & privatis idem licebat , Giad cos venire vellent Magistratus Adoptio enim erat actus voluncariæ jurifdi&ionis, quales a&us nec tribunal nec locum çertum requirunt. 1. 36. pr. D. de adoption. Et tunc adoptionis sollemnitas aut in cubiculo aur in arrio, coram le&o geniali perficiebatur Quod patet ex loco Plin. Paneg. vint. Itaque non tua in CUBICULO, sed in templo: nec ante GENIALEM TORUM, fed ante pulvinar Jowis oprimi maximi, adoptio peralta eft. Eranc vero geniales le&i, qui in nupriis fterneban. tur in honorem genii, unde & geniales adpel: laci. Feftus voce genialis p. 292. Et hinc etiam le&ti adversi dicebantur, quia in atrio ex adverso januæ erant collocaci . Lipf. Elect. I. 17. Scaliger ad Feft. voce Futus po 143. Torrent. ad Hor. Epift. 1, 4.. 87. Non tamen inde collegerim ego , in adoptione matrem fanilias partum fic mulaffe qualem ritum inter barbaros recepeum fuiffe docet locus Diod. Sic. Biblioth. IV. 40. Illam adoprionem ( Herculis ) hoc modo fa. Elam perhibent. Juno, lestum ingrega, Hercsen lem corpori fuo admotum, ne verum imitaretur partum, fubter veftes ad terram demifit, quem in hoc usque tempus adoptionis ritum BARBARI observant. Exemplum ejusmodi adoptionis observare mihi videor Genef. XXX, ž. ubi ado.

« PreviousContinue »