Page images
PDF
EPUB

minationem genitivi đo in m contrahere; pronuncian. dum itaque attice Θάλεω, "Έρμεω, Βόρρεω, tanquam a nominativis Θάλας , "Ερμας, Βόρβας.

Longe alia est ratio genitivorum in ionica dialecto. Hanc quidem vere pati contractionem in genitivis ex ao in w Homeri exempla satis multa comprobant: . Ita žüuuelio II. iv, 165. vi, 449. VIII, 652. Aciw II. 11, 461, ubi male Scholiastes de syncope quadam loquitur, cum contractio esset dicenda ex ao, Equelw II, xv, 214. Recte itaque apud Homerum II. XIV, 395. et apud Herodotum iv, 54. Bogéw, recte japud Herodotum I, 170. Θαλέω contractum ex Θαλέαo, recte apud Scholiastam Aristophanis Nubb. 79. Avšía a Avšvs. Thucydidem 11, 29, bene pronunciatur Ilútaw, qaod apud Herodotum ví, 137 et 1x, 78 in Ilvséu est mulandum, si nominativns est Iluséas non llúens, quod Scholiastes Thucydidis habet. Nam quod afferunt ex Pausania Núons longe habet aliter.

Licet enim ipse ille Pythes, cuius apud Pausaniam est facta mentio, sit Abderita, cognato Nymphodori ei esse non contigit; addit ením Pausanias Eliac. 11. p. 186. Fac, člvat ñyeμών τις ξένων ή και άλλως τα πολεμικά αγαθός ο πύθης Folxe. Sed, utut res se habet, debet, si Ilvséas est nominativus, apud Thucydidem scribi TIútea, apud Hero. dotum Ilvółw; contra, si est a Túons non opus est, ut aliquid mutes.

Porro apud Plutarchum et reliquos Atticos ubique Oálew, quod ferri apud Herodotum nequit; aléa vero, quod Ionibus proprium, nunquam.

Haec' manu quasi nos ducunt ad ea, quae nuper a Buttmanno (ausf. griech. Gramm. p. 227 not.) disputata sunt. Quaeritur enim, num "Agnos genitivus ab "Aons, an ab 'Apeús vel "Apevs sit derivandus. Nobis quidem Callimachi hymn. in lov. V. 77. TEVYNOTAS ó' 'A01105 satis est argumenti, novisse poëtam Cyrenaeum nominativum 'Apɛus. Nam quod alibi facillime corrigeres "Agnos, ut etiam apud Callimachum fiat auctor non sim. Solet enim is gaudere verborum formis inusitatis *), neque temere de eius pronunciatione iudicabit nisi quem lateant quae Scholiastes Theocriti vii, 60. et ipse Arcadius p. 26. et p. 111 de accentuatione Callimachi. Nam -quae ibi: éčúveral Osval róls, pertinent haec ad Callim. Iov. v. 42. . Praeterea ipsi Arcadio non inco*) Addi v. c. poterant a Buttmanno (ausf. Gr. Gr. p.554 not.)

propositis Callim. Lavacr. Pall. 90 oúréti uol napité. Porro łyeivato Cer. 58. 'Estaon Lavacr. Pall. 83, nisi ibi legendum "Εστα δήθ' άφθογγος.

εν τω

3.

πάσθαι μεν

gpita est forma "Apevs p. 93. Ageùs est ut alias ita apud Pausan. Eliac. II. p. 185. Fac. Μετα δε τον Ευτελίδας Αρεύς αύθις ο Λακεδαιμονίων βασιλεύς.

LΧΧΙΧ. .
G. Burgessii in Herodotum emendationes. *)

Ordiar ab illa de Arione narratiuncala in lib. 1. 23. Περίανδρος δε ήν 1 Κυψέλου παίς, ούτος ο τω Θρασυβούλω το χρηστήριον μηνύσας· έτυράννευε δε 2 ο Περίανδρος Κορίν. θου'' τω δή λέγουσι Κορίνθιοι, ομολογέoυσι δέ σφι Λέσβιοι,

βίω θώύμα μέγιστον παραστήναι: 'Αρίονα τον Μεθυμναίον επί δελφίνος εξενειχθέντα επί Ταίναρον, εόντα κιθαραδόν των τότε 4' εόντων ουδένος δεύτερον, και διθύραμβον, πρώτον ανθρώπων των ημεϊς ίδμέν, ποιήσαντα τε και ονομάσαντα και διδάξαντα έν Κορίνθω. Τούτον τον 'Αρίονα λέγουσι, και τον πολλών του χρόνου διατρίβοντα και παρά Περιάνδρω, επιθυμήσαι πλώσαι ές Ιταλίην τε και Σικελίην εργασάμενον δε χρήματα μεγάλα, θελήσαι οπίσω ές Κόρινθον άπικέσθαι· ορ

νυν εκ Τάραντος, πιστεύοντα δε 8 ουδαμούσι, μάλλον ή Κορινθίοισι, μισθώσασθαι πλοίον ανδρών Κορινθίων" τους δε εν τω πελάγεϊ επιβουλεύειν, τον 'Αρίονα εκβαλόντας, έχειν τα χρήματα τον δε συνιέντα και τούτο, λισσεσθαι, χρήματα μέν σφι προϊέντα, ψυχήν δε παραιτεόμενον 1ο ούκων δηπείθειν αυτόν τούτοισι, άλλα κελεύειν τους πορθμέας ή αυτον διαχράσθαι μιν, ως άν 11 ταφής εν γή τύχη, 12 ή έκπηδαν ες την θάλασσαν την ταχίστην απειληθέντα δετόν Αρίονα ές απορίην, παραιτήσασθαι, επειδή σφι ούτω δοκέοι, περιϊδέειν αυτόν εν τή σκεύη πάση στάντα έντοϊσι εδωλίοισι αείσαι· άείσας δε υπεδέχετο, έωυτόν 13 κατεργάσασθαι και, τoίσι 14 εσελθεϊν γαρ ηδονήν, ει μέλλοιεν ακούσεσθαι του αρίστου1 5 ανδρώπων αοιδού, αναχωρήσαι εκ της πρύμνης εις μέσην νέα.

Manifesto delenda sunt Κυψέλσυ παίς: ne forte ούτος referatur ad Κύψελον. Certe gl. venite I. 20. Περίανδρον τον Κυψέλου similiter dele (2.) ο Περίανδρος. 3. Οuid sibi velit Lesbiorum mentio'in tali re plane nescio: etsi vox eadem repetitur ad finem narratiunculae. Mox ły to Bią est plane ineptum. Sententiae tenor postulat żv to dvouoio vel simile quid. Ita demum ratio patet, cur Herodotus scripserit ôuoλογέoυσι δε -- εν τω ανομοίω, θώυμα μέγιστον, - Ouod ad vocem ipsam úvómois, non probabilis, vid. Lexica. Quod ad ß et je permutata, adi palaeographiae peritos. 4. Displicet εόντων post εόντα. In tali formula των τότε, participium rectius omittitur. 5. MS. Pass. To tollóv: quod praestat. 6. Vice παρα ΜS. σύν. Fuit olim εν Περίανδρου scil. οϊκω. 7. Manifesto legi debet ών vice νυν. 8. Ρropter ανδρών Κορινθίων sen

*) The Classic. Jou al, Decemb. 1820. ΧLΙV. pp. 373 376.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

tentiae tenor hic postulat – ουδάμ' ανοισι (i. e. ανθρώποισι). 9. Vice τούτο syntaxis exigit αυτους λίσσεσθαι. Μox atinam MSS. praebeant oύκων δή πείθειν δυνατόν λόγοισι άλλα κελεύειν τους πορθμέας αυτόν διαχράσθαί μιν. Vice ταφής MS. ταφείς. Ineptias loci videt Reiske, neque rem explicuit Wess. Herodotus scripsit όκα αφανής η γη τύχη, quam procul e conspects terra fuerit: alioqui metuere poterant nautae, ne insidiae essent patefactae. 12. Voces ή εκπηδάν ες την θάλασσαν manifesto inseri debent post (13) κατεργάζεσθαι ; etenim non erat, cur nautae de mortis genere dissiderent, optionemque darent Arioni: qui plane falsus esset, se in mare proiiciens, postquam sibi manus inferre promiserat. Αtqui is υπεδέχετο, ut opinor, εαυτόν κατεργάζεσθαι ή εκπηδαν εις την θάλασσαν. Οuod ad την ταχίστην, eae voces iungi debent cum διαχράσθαι: Etenim in tali re, ubi argentum est caede quaerendum, quis. que solet esse impatiens morae. 14. Notam prolixam scripsit Schweighaeuser ad tuendam lectionem, quam T. Hemsterh. merito offenderat. Cum Schweighaeusero facit quoquellermannus, sed nihil proficit. E versione Vallae lectio vera erui potest. Και τούτους, εσήλθε γαρ ηδονή, ει μέλλοιεν, ακούσεσθαι : quod convenit ad amussim cum verbis Vallae. Istos igitur invaserat enim libido audiendi praestantissimuni modulatorem: convenit quoque łonite n dovr cum lueposεπήλθε in I. 30. Μox ει μέλλοιεν, quae verba collide Interpres praeterit

, redde si cunctati fuerint. 15. Graece dici nequit αρίστου ανθρώπων αοιδού, Scripsit Ηerodotus vel αρίστου διθυραμβοποίου vel κιθαρωδού.

Diu nimis in hoc loco sum moratus. Pergam ad I. 86. Ibi legitur: "Έλεγε δή ως ήλθε αρχήν ο Σόλων των Αθηναίος. Ubi quid sit doznv expulare nequeo. Saepe apud Herodotum exstat égznu vice adverbii, et redditur omnino. Verum semper eum particula, quae negationem significat, aut iungitur aut iungi debet. Cf. IV. 25. τούτο δε ουκ ενδέκομαι άρχήν : ita enim MS Arch. et similiter in IV. 28. όνοι ουκ ανέχονται αρχήν; et IV. 29. ου φύει κέρεα τα κτήνεα αρχήν ; VI. 33. ουδέ έπλωσαν άρxiv. Hic vero doxnv tueri volunt Wessel. et Schweigh. locis plane dissimilibus, nempe I. 140. και αμφί μεν τω νόμω τούτω εχέτω ας και αρχήν ενόμίσθη: verum ibi debet legi ως κατ' αρχήν και etenim respicit Ηerodotus ad sua verba τάδε λέγεται και ου σα. φηνέως dicta sub initio excursus. In II. 23. την αρχήν exhibet Arch. et recipi debet. Hic vero ulcus latet altius: verum collato I. 29. και δη και Σόλων ανήρ Αθηναίος, medicina se pro. dit: ήλθε ο Σόλων ΑΝΗΡ έων Αθηναίος.

Minori negotio restitui potest Ι. 93. Θαύματα δε γή Λυδίη ές συγγραφήν ου μάλα έχει, ολάτε και άλλη χώρα, πάρεξ τού εκ τού Τμώλου καταφερομένου ψήγματος. Ιnter haec nego dici posse Θωύματα --- μάλα έχει. Debuit esse πολλά vel ούκ άλλα. Νeque

[ocr errors]

intelligo satis oiá re xal alan xoon. Intelligere poteram oiá to και μεγάλη χώρη. Μox post ψήγματος abesse nequit χρυσού. Ιd unice comprobatur locis quam maxime similibus. Agmen ducit ipse Ηerodotus IV. 195. ψήγμα αναφέρουσι χρυσού. V.

1 101. Πακτωλόν ποταμών ός σφι ψήγμα χρυσού καταφορέων εκ του Τμώλου. Αdde Athen. VI. p. 233. Ε. ποτάμια τυχόντα ψήγματα χρυσού καταφέρει. Incertus ap. Ηarpocrat. V. Χρυσοχοείον - 1 ως έν Υμηττω χρυσού ψήγμα πολύ φανείη. Εtymol. V.'Εχέδωρος

χρυσού γαρ καταφέρων ψήγματα. Nihil hic annotavit Schweigh., neque aliter fecit in II. 33. quod sane miror. Elenim ne Larchero quidem lectio vulgata omni parte satisfacere videtur. Loca tamen ab eo 'allegata, quibus adde et IV. 27. nequeunt ista.'

Και δη και ο λόγος ούτω αιρέει δέει γάρ κ. τ. λ. Scripsit enim Herodotus ο λόγος oικώς εστι ρέει γαρ – cf. v. 10. μοι μέν νυν ταύτα λέγοντες δοκέoυσι λέγειν ουκ οικότα" τα γαρ κ. τ. λ. neque distat IV. 195. οικότα εστί αληθίη. Μanifesto litterae pεει ο voce proxima oriuntur.

Non eodem, quo praecedentia, silentium praetereunt Editores locum difficilem in II. 135. Sermo est de Rhodopide meretrice: Και κάρτα επαφρόδιτος γενομένη μεγάλα έκτήσατο χρήματα ως ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΡΟΔΩΠΙΝ, ατάρ ουκ ως γε ές πυραμίδα ταύτην εξοικέσθαι - Ibi Valckenaeri coniecturam Ροδώπιος male edidit Schaefer. Manifesto scripsit Ηerod. ως ΑΝΑΘEΙΝΑΙ ΔΩΡΟΝ ΤΙ, ατάρ ουκ ως – έξικέσθαι. Donum illud mox commemorat Historicus, nempe οβελούς βουπόρους πολλους σιδηρέους. Οuale fuerit illud meretricis donum, alibi er. ponam. Etenim de rebus impudicis, quas Herodot. usque aversatus est, ut verbis Herodoteis otar, εύστομά μοι κείσθω. Lectionem vulgatam frustra tuentur cum Wessel.Schweighaeuser, qui felicior fuit in exponendo III. 104. ubi solis tempore ardentissimi εν ύδατι λόγος αυτούς [scil. Indos] εστι βρέχεσθαι. At non intellexit ille veram esse lectionem άνευ ύδατος βρέχεσθαι. Εtenim sudor Indis pro aqua fuit.

Sed locus ille, qui Criticos mirum in modum implicitos habet in III. 105. est facillime expediendus. Ibi vulgatur: Τους μέν έρσενας των καμήλων, είναι γαρ ήσσονας θεϊν, των θηλέων, και παραλύεσθαι, επελκομένους ουκ ομού αμφοτέρους. At MS. Arch. omittit xai. Rectius sedem mutasset loco oux: nisi quis potius censeat inde subsidium trahi posse ad tuendum Řeiskianum xov. Mihi vero certo certius videtur Herodotum scripsisse παραλύεσθαι κοτε έλκομένους και όνου άμβλυτέρους. Redde exouévous, se trahentes. Scripsisset Tragicus xolov έλκοντας, ut patet e Med. 178. Vel βάσιν: cf. Plhoen. 31. at Bucolicus, módas: cf. Theocrit. Id. v. 21. Quod ad cupluré. ρους, satis est allegare Ηesych. 'Αμβλύτερον οκνηρότερον.

1

[merged small][merged small][ocr errors]

Absque

Lbsque pro sine 76.
absurditas vox barb. 78.
ac nunquam ante vocalem 68.
accedere ad 70.
acceptio pro significatio dubitatur 78.
accuratio 73.
ακόρεστος et άκόρητος 641. .
ακταινόμενος 22.
adducere locum, rationem 70. 74.
adhuc c. comparat. 79.
aestimator et existimator quid diff. 69. 75.
üiotov TV évas, TOLETV 19.
aloon att. 16.
afferre iusiurandum 73.
alias pro alio tempore 78.
άλλως λέγειν 17.
amens dolore 543.
äuolyos quid 11.
öv quid valeat secundum vett. Gramm. 30. coniuncta

c. imperat. 31. frequens eius c. optat. coniunctio
ib. ap. Tragicos interdum omittitur 32. post

et as a librariis vel admissa vel omissa 41.
ávaßidoasfat, serm. communi i. q. ávaßroõvar att. 536.
αναλύσαι quid 734.
åvapoveiv quid 274.
animalculum 78.
animare pro incendere 91.
anterior vitup. 78.
ävoog ýßns 148.
αντίσιγμα φαίd 84, αντίσ. άστικτόν ib. αντ. περιεσειγμένον ib.
antisima s. antissima ap. Priscian. 83.
ertexpuvaunu aoristi usus 263.
άποψάν et άποψάσθαι 20. .
απρόσδεκτος 645.

50

« PreviousContinue »