Page images
PDF
EPUB

Ode III. V. 26. L. urna, serias, ocyus, sors esk Cura. I. F. Gronovius ad Senecae H. F. v. 191.

Ode V. V. 13. F. velox.

Ode VI. V. 18. Amicus fertili Baccho est aptus vilibus, ita ut illic fertiles sint. Frustra haec mutat Bentleius.

Ode. VIII. V. 24. Fortè adludit ad magnelem fer. rum aurâ tenace retinentem. Vide Claudiani Epig. XIV. Vel ad equos, qui equarum aurả , vel ad. flatu, seu odore adficiuntur. Sic apud Staliuni V. Silv. III, 42. a ura croci. V. Georg III, 251. Martial. L. UI, 65.

Ode XII. V. I. Ordo est: quicunque te, arbos, produxit, ille et nefasto die et sacrilega manu posuit. Frustra Bentleins: Illum, 0, contra Codd. omncs.

V.3. Produxit suspectum mihi est. F.Repanxit.

V. 17. Timet miles, celerem fugam Pasthi, quia seit cam fugere, nun prae metu, sed ut Romanum avidius sequutum, conversis equis, opprimat. Niliil hîc cum Bentleiu mulandum. Periode est ac, nop audet fugientem sequi.

Ode XIV. V. 27. Malim, şuperbis, hoc sensu: quod potius in superbis. Pontificum coenis bibi oporteret. Superbac coenae sunt opipara e.

Ode XVI. V. 26. Lento, risul, est contemtu hominis qni lentus, id est, moveri non facilis talia excipit. Vide Pedonem Él. I, 279. Frustra mutat haeo Bentleius.

Lib. III. Ode I. V. 7. Adde et, ut v. 39. Vilatur sic douvdatov duplicis Epitheti. Sic legit Acron.

Ode III. v. 51. F. frangat, propier to obstitit. Mundo estável të in mundo, hoc est, iu terris. Frigidum, est tanga t.

212
Ode IV. V. 9. F. Volturis angulo.

V. 11. Mirum loquendi genns, pro ludo. fatigatom ct somno, oppressum.

Vult I van. Sa va ro ad Sidonii Lib. IX. Ep. 13. fatigare esse. hic recreare , sed frustra. Vide X, 5.

Ode vi. V. 20. Patria et populus sunt idem, at genus et domi versu 18. Est die duoiv, qualia multa apud Poëtas.

Ode VIII. V. 26. F. privatis, aut rebus, aut bominibus. Sed vide Cuperum in Lact. de M. P. p. 172. 5. Ode X. V. 5. Verbam audis priori membro aptè conyenit, posteriori impropriè. Vid. IV, 11.

V. %. Possis, et legere : en positas ut glaciat..

ceplior ope hostia é non sumtų osa e mollibit etco

V. 8. Puro pumine, hoc est, dum aër est sera aus, Aquilone nubes abigente. Nihil hîc mutandum.

Ode XI. V. 18. Vult Bentleius exeatque. Damnat eius, ut indignum poëmate Heroico, et quo usus non sit Virgilius. Eodem iure damnet illius, quo ter usus est. Praeterea atque spiritus teter refert ad sequcns verbum, quod ad prius referendum.

Odę. XIII. V. 6. F. calefaciet, propler ante[ce). dentia et consequentia. Vid. Livium Lib. XXII, 36,7.

Ode XIV. V. 5. Non est Livia, sed quae uni viro Dupta fuit. Vide 1. Tim. III, 2. - Vel vir unicus est vir singularis, ut Caesar dictus est a Catullo Im. perator unicus.

Ode XVI. V.3i. Hoc est, beatior est eo qui Africao dominus esset, quamvis aliter sentiret dines. Vide suprà L. 1. Od. I, 9, 10. L. II, OD. II, 10, 11. Nec do Rege ullo Africae, qui vixerit, nec de Proconsule sermo est. Sed in hac Strophe ost aliquid Dithyrambicum

Odc. XXI. V. 5. Hoc est, quocumquc nomino (vocandum) servas leclum Massicum; seu vocecum. Sic, nempe, a iocantibus poterat adpellari. Nihil mutandum. Vide v 15.

Ode XXIII. v. 18. Blandior, hoc est, Diis ac

Ode XXIV. V. 5." Summis verticibus intelli, git absurdè Bentleius de capitibus clavorum. Vide Torrentium melius haec explicantem.

V. 25. Cave mutes quisquis, in quis, quis. Sentenlia melior, et Latinior mulio: quisquis volet caedes tollere, audeat refrenare licentiam. Quis, quis volet? barbarum est.

V. 39. Durata e solo nives, sunt ita duratae, at semper aut ferè semper solo adhaereant; non simpliciter gelų duratae, per quas facilius incedimus, quam per cedentes vestigiis.

V. 44. Deserit. Recte, non deserere ut Bentleius. Virgilius: labor omnia vincit improbus et duris urgens in rebus egestas; hoc est, homo industrius et egens.

V. 6o. Consortem, qui simul socius sit fallere gravius delictum, quam qui sit alterutrum. No ergo legas, consortem et socium cum Bentleio.

Ode xxv. V. g. Leg cum nonnullis Codd. divi . sim es somnis, Graeco more is ütve, hoc est, post ronnum. Latini frequentius à com ao. Vide Tor.

!

[ocr errors]

rentium. Sic et Acron, apud quem lege: vigiTans, post furorem bacchicum; hoc est, post excussum somno furorem. Vide Herculem furentem Senecae y. 1138.

V. 19; Sequi Deum. Respicit ad vetus dictum έπε Θεώ. Ηδύς ο κίνδυνος έπεσθαι Βάκχω. Νihil muta,

ode XXVI.SV. 7. Arcus, nempe, ferrei, non ad mittendas sagittas, sed ut ianuae eorum ope, ut vecti. bus etiam reclis fit, cardinibus revellerentur, Aut scribe uncos, qui impacti ianuae eam trahant.

Ode xxvII. V, 23. F. sonantes, vel soni. tum et frementés.

V. 71. Cum etc. Haec iocosé et ironicè dicuntur. Nihil mutandum.

Ode XXVIII. v. 2. Faciam. Subaudi quam me vino oblectem? ut sequentia ostendunt. No lege facias cum Bentleió.

Ode XXIX. V. 28.. Discors. Hoc est, à nobis dissentiens. Cave legas cum Bentleio, differt, quod nihil ad rem.

Ode XXX. V. 11. Exscripsit hîc Bentleius Tor. - rentium, suo more. Sed Daunus est quidem fluvius, sed eui Rex priscus in eum transformatus nomen fecerit. Ideò Daunus pauper aquarum, vicinis populis imperasse dicitur.

Lib. iv. Ode IV. V. 7. Malè haec carpit Scali. ger,

non enim eodem tempore ait pullos Aquilarum egredi nido et' ovilia invadere, sed mox. Malè taetur eum Bentleius.

V. 14. Ab ubere iam lacte depuisum. Cave mutes cum Bentlei8!'). Verba non adnumerant Poetae, nec semper superflua vitant, in quae implenda versus mensura eos coniicit.

V. 26. Optimè faustis, quippe quae Neronum felicia coepta, Diis faventibus reddiderunt. Noli mutare in sanctis, ut Bentleius, quod est ab hoc loco alienum.

V. 57. Duris etc. Hyperbolica haec sunt, neque enim ilex ab ipsis securibus firmitatem ducit. Sed poëtae non sunt ad Dialecticum rigorem revocandi. Laetius succrescunt rami adtonsae arboris.

V. 65. F. enatat; nisi quis ostendat evenire aliquando idem esse ac enatare, aut emergere. Est quidem Val. Maximi, Lib. III. c. II, 1. tutus natandi eventus, de Horatio Coclite, sed illic eventus est pro successu.

Ode VII. V 15. Pius. Aeneas et alii sunt hic pro quibusyis Regibus, et praelati aliis sunt quod nomina eorum à mensura versus non sint aliena.

Ode VIII. V. 18. Non incendit quidem Carthaginem Scipio maior, sed victoriis suis effecit ut postea incendi posset ; ideóque id incendium ad laudes eius pertinet. Noli ergo delere versum , cum Bentleio, invitis omnibus Codd. Possent et incendia Carthaginis, significare incendia villarum suburbanarum.

Ode IX. V. 29. Sententia est; virtus celata, seu de qua nihil litteris mandatum, paullum di. stat ab inertia, oblivione pariter sepulta, seu á nemine vituperata. Cave quidquam, cum Bentleio, mutes.

V. 36. Post rectus debet esse tɛlɛla otiyun, ut postea incipiat nova sententia, eaque generalis : Vir vindex etc. Sed y. 43. delendum et. Verè ani. mus Consul barbarum est, quidquid contra nitatur Bentleius.

V. 39. Val. Maximo Lib. II, c. X. initio, vocatur longus et beatus honos, sine honore, hoc est honoris vocabulo. Vide antea Lib. III. Ode II, 19, 20. ** V. 42. Reiecit, 'est solet reiicere, more Graeco . rum, apud quos hoc sonat saepe Aoristus. Vide J. F. Gronovium ad Senecae Ep. XIV. Qui hoc nesciebant addiderunt et v. 41. Vide A. P. 413.

Ode X. V. 5. Durè dicitur color roséus mutatus in faciem hispidam, cui opponitur laevor faciei. Sed Poëtis multa condonanda. F. v. 4. pro qui, leg. cui.

V. 11. Trepidan't est motitantur. Nihil tandum. Elegantius est, quàm crepitant. Sic tres pidum ahenum bulliens vocat Virgil. Georg. 1, 296 et Claudianu's in VI. Honorii Cons. ignem fulminis v. 343. Silius Lib. I, 129. dé urbibus incensis : trepidantia fumant moenia. Epodon Liber. Ode I. V.

Ode I. V. 19. Adsidens. Potiùs insidens, nam implumibus pullis, non aliter ac ovis incubant aves. Sic ovis incubare dicuntur, non adcubare.

V. 21. Ut adsit. Hoc est, ut ut adsit, hac sententiâ : quae tamen, quamvis adesset, plus auxilii non ferret pullis. Cave legas, non uti sit auxilí, cum Bentleio.

[ocr errors]
[ocr errors]

2

[ocr errors][ocr errors]

Si qui

Ode III. V. 15. F. incendit, a deinde siticulo. Bam Apuliam. Vapor vix dicatur insidere. Qui scripserat vitiose insedit, mulavit casum,

Ode IV. V. 16. Contemto, hoc est, non metuens Othonem. Sic in lui enalis loeus gladios cur. temnere, id est, non métiere.

17. Ora rusírata lungė elegantius est, quàm aera rostrålà Beilleii.

Ode V. V. 87. nefasque nec liumanam icim vertere valent. Cudd." addiceriut, pro may tum legerem Diiû ni (Vid. Flurum' Lil. 'Il. c. 20.) hoc sensu, 'nec divinum noc humanum ius convertere possint. All (Inazuüm!);Pa. reuthesi clauendum. Viile 2 Sat. V, 139,

Ode VII. V, 16. f. meni és në addita interrogatione post stupenl. ila ut sic esl, sit lloratii, qui sibimel ipse, interposito romnullo silentio, respondet. Pust inficit v. 15. debet esse teléia Gilyuń.

Ode IX. Ilanc Oden, aüt valde corruptam, aut Horatio -judiynam censuerim.

V. 20. Si å lillörê Acriaco oculos in austrum con; vertas, videbis Antonii naves Aegyptum petituras sini. strorsum lelendisse, quyuslum vero dextrorsum, Itao liam versus.

V. 25. Si Poëma intelligas cum Bentleio, uti poteris hoc Statii loco Silv. 1, 15. L. I. ubi de Epicedio ad Priscillam defunclum , non alio melius condêre sepulcro. Sic et Val. Max. Lib. II. Se VII. 15. Idque decretum amplissimi Ordinis speciosum et à eternum Pelillii monumen. tum exstitit, sub quo in ac'ie, morte, in Curia, ultione, clarissimi eius cineres a d. quiescunt.

Ode X. V. 6. Tractos et frangit offendunt aures Bentleianas. Repetitiones eiusdem vocis non usque aded refugiebant Veteres. Vide Iohnsoni Aristarchum

V. 22. Porrecta cum habeant Codd. cúinque porrigantur morientes, praetulerim to proiecta, quod probat Bentleius.

Ode XI. V. 3. Cum perculsus maius quid significet quam percussus, ut ait Bentleius, prius praetulerim, quia de gravi amore sermo est.

Ode XIIf. V. 25. F. levato, ET Deformi negrimonias.

P. 87.

« PreviousContinue »