Page images
PDF
EPUB

70

ώ δυςτάλαινα των αμετρήτων κακών

'Ωκεανού κόρα,
πατρος ίθι πρόςπεσε
γόνυ λιταίς σφαγάς,,

σφαγάς, οικτρά ταρκέσαι σας δειράς. 5 ΜΕΡ. ιώ μοί μοι.

ΧΟΡ. ηκούσατ' αρχάς δεσπότου στεναγμάτων;
ΜΕΡ. τω τέκνόν.
ΧΟΡ, καλεί τον ου κλύοντα δυςτυχή γόνον

όμμάτων όρων σαφή.

73. Bekkerus , γονυ, ταισφαγας. Αpographum prius ΓΟ. NYTAIE ATAC, octava et antepenultima littera dubiis. Alterum, ΓΟΝΤΙΛΙCΦΑΤΑC. Rectene an secus λιταίς dederin, alii videant. Certe tale quid exigebat metrum dochmiacum.

71. Ρro οικτραι, quod omnes habent, dedi οικτρά τ. Ultima in priore apographo sic, CACAEIPAC, in altero CoΑΕΘPAC.

76. Bekkerus, ήκουσ' απαρχής, super π posito 1 Burgesiας dedit, ηκούσατ' αρχής. Αpographa HKOYCATAPXAC in ipso textu sine correctione.

78. Hic et sequens versus in secundo apographo plane desunt. In priore v. 79. deest, et ex v. 78. tantum tòv oú idúova τα δυςτυχή γόνον reliqua sunt.

ΙΙ. G.Burgesii notae in haec Euripidei Phaethontis Fragmenta, e MS. Paris. descripta ab Immanuele Bekkero. *)

Ι. ν. 2. εν.] Lege έν. Εtenim teste Ovidio Una fuit optio.

V. 3. Lege ετήτυμος. Cf. Soph. Trach. 1064. παίς ετήτυμος γεγώς. Ιta opponuntur ετήτυμος et ψεύδης. 6. Clymene haec eloquitur: et mox Phaethon. Recte igitur Isuperscribitur, είπερ: Dubitat etenim Phaethon. Mox lege πέφυκε κούκ άλλως λέγεις. Εxstat formula άλλως héyelv in Eurip. Hec. 302. Or: 708. E.1035. Alibi quoque permutantur. ούκ άλλως in oυ καλώς. Vid. Porson. Αdvers. p. 284. - 8. Clymenae haec sunt verba et Phaethontis in v. 9. - 1. Lege πατρός προς τους γάμους. 12. Mihi

[ocr errors]

*) The Classic. Journal, No. XLIII. Septembr. 1820. p. 160-171.

(Miscell. I. 1821.5"

[ocr errors]

28. Hic quoque hátai stare

magnopere displicent illa δώμα δόμων, et mox δόμων. Praetulerim Degv. Cf. Tro. 15. fev ávéztopa : ubi Mss. åyáhpata. Hinc vero Keunia Hesych., ut videtur, hausit. 20. Mutila est haec Chüri tápodos: qua ver depingitur. Hunc locum imitatur Horat. IV, 12, 1. lam veris comites, quae mare temperant, Impellunt animae lintea Thraciae. Nidum ponit, Ityn flebiliter gemens, Infelix avis. Discunt in tenero gramine pin. guium Custodes ovium carmina fistula. 23. Malim d'ļv devdpłot. Horat. Queruntur in sylvis aves. 25. Cf. Nostri Suppl. 986 yóolouv opgçevoušva. — 27. Analogiae oppugnat oύριβάται. Debuil esse vel ορειβάται vel oúpecißátai. Vid. Porson. Hec. 208. Scripsit. Euripides ολοβάται vel αγροβάται. . nequit. Debuit esse žaotigas. At Euripide's scripsit ποιμνα δ' έπεται. - 30. Hesych. Eavtov na wpóv. 35. Vice axovtot, quae vox est vihili, perite admodum axaTOL coniecit Dobi us. 42. Nihil hic video. For. tasse alii aliquid ervere poterunt ope Ovidiana: „Nec longus patrios labor est tibi nosse Penates ; Unde oritur, terrae domus est contermind nostrae.“ Quae tamen sunt adumbrata ad imaginem Euripideam. Vid. Fragm. 1. 44, 45. Sepsus et metrum postulant Koqueiv, vuévalov δεσποσύνων δ'.

- avdogo. Etenim haec loquitur Nutrix. = 47. Malim nposlovoo Dorice pro npo. giovon , scil. Choro muliebri. 48. Lege opásos, ayové επί χάρμα τ’: i. e. επάγουσι θράσος χάρμα τε. Bapel' av: scil. Chorus, 52. Malim tó s', not. Redde qua via. 55. Egregie Dubraeus iSOKÉ. 56. Exstat dogéras in Heracl. 753. et Electr. 1149. Verum ibi scriptura genuina est áoxénas. Sic dicitur 'Aynoilas et Mevēkas. In Pers. 925. vulgatur 'Aydaßáto yao πολλοί φώτες cég fivtat. Ibi lege omnino 'Ayeoilo. Vid. Bentl. ad Callimach. H. in Layacr. Pall. '13o, et Valck. ad Herodot. VỊ, 56. p. 462. et T. Kidd ad Dawes. p. 191. 60. Recte superscribitur dialoov. Etenim ipse rex fuit et praeco idem. – 65. Cf. Aeschyl. Nnonid. Fr. 1. del quyogógov nedov. scil. mart. — 67. Vix prubum esse puto απαείρετε. Μalim πόδ' αείρετε. Similiter in Herc. F. 815. lege porn Nuv Tès mód', alpe xokov, IXTQdwv, vice Nogès orcédaigé. Est, fateor, in v. 868. nedaigovo', necnon in Phoen. 1034. Verum hoc e Ms., illud e coniectura est emendandum. Id alio tempore comprobabo: - 67, 68. Hiatuni istum te w telaio ferre metrum nequit. Haec etenim sunt quatuor systemata. Malim Băihool. Ct. 74. cîyorlocs: et Sophocl. Fr. Incert. LX. Bat', eis odov on tās

άγει και

[ocr errors]

50. Lege

[ocr errors]

λεως, ο

[ocr errors]
[ocr errors]

πρόστρέπεσθέ neque distat 11lar formula Ακούετ' ω λεως, [ita enim legi debet pro 'Ακούετε λεώ :] Σουσαρίων λέγει rédɛ: ubi leos est monosyllabon: sicut in Nostri Erecth.

29. Lege βασιλήoν αυτώ δ' αυδάν.
II. 1, 2. Hoc distichon est Nuncii orationis pars
ultima: cui tribuendum (utcunque renitente Plutarch.
II, p. 665. C. qui diserte haec verba Clymenae tribuit;
sed eodem, opinor, errore quo tribuit Clymenae Fr.
Χ. μισώ δ' ευ αγκαλoν [lege εύάγκυλον] τόξον, κρανείαις γυ-
μνάσια δ' ούχοιτο) est Fragm. 1X. φίλος δέ σοι "Αλουτος εν
φαραγξι σήπεται νέκυς : - cui subiungere liceat e conie-
ctura Ου παν το σώμ' άϊστον η βία ποιεί: necnon e rude-
ribus literarum in Ms. eruere llupos, nepavvós t'Év VE-
zoois poogav del: de quo tamen versu utcunqne dubius,
nullus haereo de lectione probe restituta Ζώσαν, δι' ήν
ίησιν ατμον ένθεον. Dicitur enim φθοράν αεί ζώσαν, αt
αειζων έλκος et πένθος: apo Lex. Bekker. p. 347. et άχθος
αειζων in Aesch. Suppl. 996. et emendatione Bothei et
Elmsleii in Edinburgh Rev. N. 37. p. 75.: neque valde
distat in Ηel. 993. 'Αθάνατον άλγος, neque την όργην
'Αθάνατον in Eurip. Philoct. Fr. Χ. neque άφθίτους γνώ-
μας in Soph. Mυσοίς ap. Hesych. Dicitur quoque ατμόν
{všeov ut in illo, si recte arbitror, Tragici versü
ap. Longin. c. ΧΙΙΙ. ένθα γης Ρήγμ' έστ' αναπνέον,
φασίν, ατμόν ένθεον (ita enim debai corrigere ad Tro.
827.); necnon in illo Sophocleo Αινέας - Πάρεστ' επ'
ώμων πατέρ' έχων, κέραυνίώ 'Ατμώ κατασταζόν τε βυσσινών
pepos: quod bene convenit cum Virgiliano fulminis af-
flavit ventis. Certe in tali loco probe commemoratur
κεραυνός, teste ipso Euripide in fol. 163. recto v. 68, 69. :
κεραύνιαί τ' εκ Διός πυρίβολοι πλαγαί. Νeque male restituis
tar ηβία πυρός. Ηesych. elenim Βία πυρός. δύναμις πυρός.
Ecquis neseit Homericum tupos évos aut Aeschyleum
ισχύς - λαμπάδος ? De locatione άϊστον τίθεναι vel ποιείν,
cf. Tro: 1321. äiotov - Me Oncet. - V. 3. Clymene haec
eloquitur. V, 4.- et sqg. İta locum depravatum cor-
rigere volo.

πάς τις δ'. (επιστολαΐς τάδ', ου γαμηλίοις
μολπαϊς, αυτώ, παρθένοις ηγουμένη)
όν φασι θεοίς μολυσμών, εξομόρξετε,
ει κρουνός έστιν αίματος χάμαι πεσών,
σπόγγοις τ' άποψάν, δμώες" έγκρύψω δε νιν
ξεστοίσι θαλάμοις, ένθ' εμοί κείται πολύς

χρυσός και μόνη δε κλήθρ' εγώ σφραγίζομαι. Si cui displiceat πάς τις εξομόρξετε , is legat εξoμoρξά-. τω: legi quogues, poterat δ', εν εντολαϊς: Dam utraque, ..

4

vox est proba. Ct. Aesch. Prom, 3. krtiotoiás: quae m appellantur εντολή in v. 10. Μox θεοίς μολυσμόν inte gent ii, qui norint veterum religionem, apud quos D piaculo esse perhibetur sanguis et signa mortis. A νν. DD ad Ηipp. 1438. θέμις - Ουδ' όμμα χραίνειν θα σίμοισιν εκπνοαίς. Dein κρουνός αίματος hic dicitur «αίματος κρουνός in Rhes. 79ο. Ηec. 568.

V. 8.1 xerat Nuncius ap. Euripidem in Fr. IX. "Αλουτος εν ο ραγξι σήπεται νεκυς - lur. igitur Clymena poterat 1 nistros iubere Σπόγγοις άποψάν. Mecum facit neque 1 stat Aristophanes in 'Αναγύρω ap. Suidam in Παραλούμε 'Αλλά πάντας χρή παραλούσθαι κατ' αυ σπόγγους εαν. Pla exempla tam nominis quam verbi congessit Elmasl. Ach. 463. nempe Vesp. 600. Ran. 482. 487. et Thesi 247. His adde Pherecratis fragmentum ap. Enstath. 707, 36. Roαι. Τον ιδρώτα και την άρδαν απ' εμού σπόγγισο ita enim , vice άρδαλίαν, legit Meineke Cur. Crit.

Ρ. ex Eustathio p. 1761, :9. quo respexit et Hesych. 'Apdi μολυσμός. Αt σφόγγοις dixisset Atticus. Vid. Pierson. : Muer, p. 360. Muy áropay, plane tuetur Aristoph. E 910. Απομυξάμενος, ώ Δημο, εμού προς την κεφαλήν άποψά ubi tamen daou est vocis mediae.

Exstat vero i Euripid. Ιph. Τ. 3ιι. 'Αφρόν τ' απέψα, νοce activ: necnon περιψήν in Equit. 909. 'Ιδού δέχoυ κέρκον λαγώ τώφθαλμίω περιψήν. Verum ibi legi debet περιψώ in me dia : sicut inoyaogar in Plut. 817. Eq. 572. Pac. 1231 et Ran. 49ο. Ηesych. 'Ομόργνυ· απέψα. Opportun admodum Chorus dicitur Ωκεανού πεδίων οίκητορες ; ideo que spongiam, quae nascitur ad naris litus, nullu erat colligere labor. Denique de supplementis vocun κειται πολύς et σφραγίζομαι, nemo semel monitus du bitabit. Exstat oppayi couat in Iph, T. 1372. - V. 11 12. Ita tandem Ms. locum praebet sanum; quem Cri tici sanare non poterant ope Macrobii I, 17. et Schol ad Orest. 5843 - - v. 13. Praetulerim Elris. Vid Porson. ad Equit. 1272. et 1286. – V. 15. Optime Dobraeus deidojev. - v. 16. Nequeo intelligere notviav Malim έπακτρίαν αdductricem. Hesych. 'Έπάκτιος ο Ερμης εν Σικυώνι. Lege Έπάκτριος. Εadem metaphora Kυνετίαν : quod exponit Ηesych. ήτοι "Αρεως κόρης ή Αθηνών ή Πειθώ: ubi lege Κυνηγέτιν: ήτοι "Αρεως κόρην. Εtenim Eraxtola et Kuvnyéris esse synonym a patet ex Hesychio Έπακτρίς - και οι κυνηγοί, έπακτρείς. Dixisset Comicus Προαγωγόν: cf. Ran. 106. vel προμνηστρίας: cf. Νub. 41. Αliis fortasse hic placehit των ερώτων παιγνίων: collato illo Horatiano, Quam locus circumvolat et Cupido; necnon Pindarico Fr. Kurgidos Mélnud ; item Sapphico Fr.

[ocr errors]

ptu habeo.

V.

Ηic intellige θεούς τοίς κατ' εύστομα Ειιςinferis. Cf. Oed.

1882. guod ex Aristophane Eccl. 1016. augere poterat Blomieldus Ω χρυσοδαίδαλτον εμόν μέλημα, Κυπρίδος έρνος) Μέλιστα Μούσης, Χαρίτων θρέμμα, Τρυφής πρόσωπον (Metrum est Churiamb. Tetram. Catalect.) verum melius cunι παιγνίον convenit Homericum αθυρμα. Αlicubi me legise memini Ερωτοπαιγνίον: sed locum non in prom

V. 17. Stare quidem potest γαμήλιον. Maim tamen παρθένοις Γαμόστολον. v. 18.. Lege omτίωο σοι τόδ' άγω, νύμφα, στέμμα. Cf. Hipp. Σοί τόνδε πλεκτών στέφανον

ω δέσποινα φέρω: quem imi. tatur, si bene memini, Comicus ap. Alienaeum. 20. Latet aliquid in νεοζυγίστω. Μalim νέων ζυγίω. ΛΙ

luquitur Chorus Hymenaeum; qui iure codem dici po. terat i Ζύγιος, quo dicitur, Hesych. teste, Ζυγία, η "Ηρα, vel Ζύγιος, Ζεύς: quibus addit Plutarch. Quaest. Rom. II, p. 264. Β. Αφροδίτης Πειθώ και 'Αρτεμίδα. 1: 21. Hinc intelligas Hesych. Thos:

οίον ,Αφροδίτης πώλους « ή τους νέους, ή της νέας και παρθένους. Eu •,

ap. Αthen. XIII, p. 668. Ε. πώλους Κυπρίδος. Ν. 24, Lege omnino βασίλις. - v. 25. Manifesto scripsit Euripides αστέρ' ώς τoίσδε δόμοισι χρυσέον.. Loquitur Chotus de Phaethonte. De viris cum stella comparatis, of. Apol. Rh. II, 140. ουρανίω ατάλαντος 'Αστέρι Τυνδαρίδης, ουπερκάλλιστοι έασιν Εσπερίην δια νύκτα φαεινομένου αμαρυγαί: οι II, 956. Υψόσαναθρώσκων άτε Σείριος 'Ωκεανοίo: et τηrsus 1375. Αlia est ratio loci in Soph. ΕΙ. 66. εχθρούς είστρον ως λάμψειν : ubi Codd. atinam praebuissent εχθρούς Σείριον λάμψεις.. Fons locationis est Ηomer. Η. Ε. 6. Αστέρ' οπωρίνω εναλίγκιος: quem imitatur Horatius Iulium sidus et Carmen Ithyphallicum apud Athen. VI, P. 263. Ε. φίλοι μέν αστέρες "Ηλιος δ' εκείνος. V. 27. Ms. ni fallar exhibet, βασίλευμαειζωόσ' τ' άλβος. LeX. Bekker. p. 347. Αισχύλος Γλαύκω" Και γεύομαι πως της

V. 28. Ms. sine dubio exbibet, os gaev, μνηστεύσεις.

v. 33. Suspicor ita fere Euripidem scriPsisse.

γυναίκ’ άνωχθι πάσι τοίς κατ' εύστομα
θεοίς χορεύσαι και

και μεμουσασθαι
και σέμνοισιν υμεναίοισιν, Ευεστοί θ' έτος,
», υφ' ης γε σώφρων πάσ' άν άρχοντάν[πόλις), «
εύχας ποιείσθαι τάσδε, καδέρκτως στoλον)
θεάς προσελθείν τέμενος εις ευνωνύμου.

ιεζώου ποάς.

χάμον

[ocr errors]

κοράν, άς - παραμειβόμεσθ' αδέρκτως – ευφήμου στόμα φροντίδος τέντες. Unde palet supplendi ratio, TOcem αδέρκτως. Μox Euripideum, μεμονσώσθαι ridet.

« PreviousContinue »