Page images
PDF
EPUB
[ocr errors]

* Cap. ΙΧ. 6. πρώτον έφη. V. - ΙΧ. 10. διά χρόνον. 1X. 15. και δικαιοσύνην δ' αυτή. ΙΧ. 18. ή ει επιμελείσθαι. IX. 19. δοκεϊ έφη. et έφη είναι τη σωφρονι. Χ. 1. [Scr. θέλω σοι. pro σοί.] - άμα άπαξ. - Χ.. 3. ως πλείων εστί μοι των όντων, - Paulo post δηλοίων Orellius 1. c. p. 416. mutat: in κηλoίην. Χ. 4. και υπολαβούσα, και φτη. V. Χ. 6. παρέχων οράν. Χ. 6. τους στους υγιαίνοντας. - Χ. 8. εξανιστάμεναι. Χ. 12. οπόταν ανταγωνίζηται. Orellius 1. . ανταγωνίζη. - Mox pro κινητικόν γίνεται Vict. γίγνηται. , Cap. ΧΙ.ι. αμφοτέρω υμών. Cap. ΧΙ. 1. τελέως ακούσας. - X1. 2. μεταρυθμίσης et mox δοκώ μη. - XI: 3. μεταρυθμίσαιμι άνδρα απεργασμένον. ΧΙ. 6. ουδέ υγιαίνοντα. pro ουδέν.

ΧΙ. 7. παίξεις. ΧΙ. 9. και πάνυ γε έφυ. pro έφη. - XI. 10. ότε πολλοί. pro ότι. et mox , οι δε δή δυνάμενοι. κ. ΧΙ. 14. άνίστασθαι. ΧΙ. 18. από χώρου.

ΧΙ. 19. το γαρ εν τώ. el paulo post τους προς την δ. - ΧΙ. 23. ως συμφέρει. - ΧΙ. 24. εί τι αδίκως. . τα δ' άν μή βουλόμεθα. Cap. ΧΙΙ. 1. αλλά τοι, ώ Σώκρατες, έφη ο 'Ισχόμαχος. ΧΙΙ. 3. καταμαθών ήν. pro καταμαθείν. - ΧΙΙ. 4. νή Δί, έφη. - ΧΙΙ. 5. [Scr. έχειν σοί και τοίς σοίς. ut paulo post, ευνοείν έμοί και τους έμοις. - ΧΙΙ. 6. δίδωσιν υμίν. pro ημϊν. ΧΙΙ.. 10. πάντας δι. δάξαι. ΧΙΙ. 11. επιμελείσθαι ποιήσαι pro επιμελείς. ΧΙΙ. 12. εγώ έφη. ΧΙΙ. 14. ήδίονα ράον. pro όταν παρείη. Orellius 1. c. corrigit παρειθή.) XII. 17. (verba περί τού παιδεύεσθαι Schneiderus recte e textu circumscripsit; sed non, quod ille existimabat, nata ex varia lectione, sed ex lemmate margini adscripto.) Cap. ΧΙΙΙ. 1. παραστάσης. pro παραστήσης. - ΧΙΙΙ. 3. εαν δε μη και. et άρχειν γε έφη. - ΧΙΙΙ. 4. φαύλως έφη πάνυ. XIII. η. πωλοι μανθάνουσιν. ΧΙΙΙ. 10. ανθρώποις ante χρήσθαι om. V. - α δεί παρέχειν pro όσα. - Cap. ΧΙV.3. υποδύη. γρ. αποδύη. V. Sic etiam Stephan. Thes. L. Gr. I, p. 1062. Α. - ΧΙV. 4. [επί δικαιοσύνη της τοιαύτης διδασκαλίας. in his verbis nihil fortasse delendum nisi δι. καιοσύνη, quod glossatoris est; et τη τοιαύτη διδασκαλία scribendum. Hoc dicit, in Draconis Solonisque legibus multa esse ad disciplinam illam, de qua agitur, premovendam apta.) - ΧΙV. 5. και δεδόσθαι. pro δεδέσθαι.

rem expediant. , Omnia bene haberent, verbis sic scriptis: εϊ τι ςκαι χύτρας φήσει εύρυθμον φαίνεσθαι ευκρινώς κειμένας. ubi Futurum φήσει recte habet post καταγελάσειεν αν; aut, quod Ienius : ότι και χύτρας φημί εύρ. φαίνε

σθαι. κ. τ. λ. Et φημί et φησί scribitur. φη, nec sjes, utriusque permutatio." Yid. Bastii Comm. Palaeogr. p. 847.

rara

[ocr errors]

τε σοί.

OV

XIV. 6. εγω ουν και τούτων έφη προσφέρων. - ΧΙV.9. τούτοις όσαπερ ελευθέροις. XIV. 10. τούτο γάρ μοι δοκεί. (ut in Memor, III, 6. 18.)

τώ έθέλειν.

Cap. ΧV. 1. έκα των έργων. pro έκαστα. Γήδη

Palmaria Hermanni emendatio ήδηται αποδεικνύων. in Praef. ad Dracont. p. XXVII. Schaefer ad Apoll. Rhod. T. II. Ρ. 125.] - ΧV. 3. καθ' ά δεί. pro καθα. XV. 13. γάρ σοι αισχρόν.. αισχύνη. V. Praeterea scr. ου γαρ σοι. Cap. ΧVΙ. 1. αυτόν διεξιόντες. pro αυτήν. XVI. 7. και γαρ δή έφη ά. το τους αλιέας ότι θαλασσαργοί. tum ούθ' ήσυχη. - τα πλείστα κατ' αυτά. - ΧVΙ. 8. βούλει έφη. - ΧVΙ. 12. πόαν γε αναστεφομένειν. ΧVΙ. 15. verba και την ύλην om. V. Cap. ΧVΙΙ. 2. χρόνος bis. ΧVΙΙ. . ριπτείν. ΧVΙΙ. 8. ήν δέ γε ή έφη η γη ή μέν λεπτοτέρα η δε παχυτέρα. ΧVΙΙ. 9. πλείον επισχείν. ΧVΙΙ. 10. γελάσας είπεν.

έφη post σύ γε omittit. . ευγε μέντοι έφη ίσθι ήν μεν. – υπό κόπρον. - ΧVΙΙ. 1. μείον δείν. - ΧVΙΙ. 13. καταλυθέντι τί αν ποθούντες. - ΧVΙΙ. 14. εκείναι εργασόμεναι. - έφην εγώ. – Cap. ΧVΙΙΙ. 1. και αθέρων. - ΧVΙΙΙ. 2. βραχύς ή. - ΧVΙΙΙ. 4. οίδα και υποζύγια. pro οίσθα. ειδείη. - XyIII. 5. ο αλοτος et' άλοατός. - XVIII. 8. μέχρι του ημίσεως. - προς τον πόλον. - ίν' υποφέρηται. ΧVΙΙΙ. 9. ούτε ταύτα. - Cap. ΧΙΧ. 4. είδε το βάθος. ΧΙΧ. 10. κατά της γης είεν. ΧΙΧ. 1. έφη post τοίνυν om. V. et collocat ante γιγνώσκων. - ΧΙΧ. 12. ή και συκήν.

XIX. 14, ή δεί φυτεύειν. ΧΙΧ. 15. ερώτησις και διδασκαλία. ΧΙΧ. 16. επίστασαι διακομίζειν. και περί των άλλων των τοιούτων. Cap. ΧΧ. 1. ούτω γε και βαδιον. XX. 3. ως αγαθόν τη γη. omisso εστί. - XX. 4. αλλά μάλλόν εστιν ακούσει πολύ. ως φυτεύσει αμπέλους. XX. 8. ότι βέλτιόν έστι. - ΧΧ. 1. εί τις εμβάλοι. XX. 13. ιδείν έχη καρπόν. μήτε όπου ακούσαι. - απλώς είτε δύναται. -XX. 14, και τους καλούς τε κάγαθούς. XX. 15. [άλλ' ή έν γεωργία. Hermann. Praefat. ad Dracont. p. ΧΧVΙΙΙ. corrigίt, αλλ' ήγε αργία εστί. Taetur Schaefer. Ιnd. ad Αpoll. Rhod. V. ήδεσθαι. p. 662. lectionem Codd. Paris. αλλ' ή γεωργία.]

XX. 16. μέγα δε έφη διαφέρειν. omisso έφη post γεωργίαν. εργαστήρων. XX. 18. ο μέν πράσσειν. - και παρά κρήναις. XX. 21. aí Hlav Érthe. στημοσύναι. - XX. 23. το επί βέλτιον ιον. - XX. 21. πόντον πλέοντες. - Cap. ΧΧΙ. 2. γνώμη τους εταίρους. - ΧΧΙ. 7. ου μα Δι' ουχί άν. - ΧΧΙ. 8. ούτος λέγοιτο. και εντεταμένους. XXI. 10. επιφανέντος αυτών. και μεγίστως τιμήσαι. - φιλοτιμία κρατιστούσαι. τούτων εγω φαίην. Scr. Gothae.

Fr. Jacobs.

[ocr errors]
[ocr errors]

ΧΧΙ. 9.

(Miscell. I. 1822.)

11

ne

XVI. Codex Ms. Ciceron. ép. ad Diversos collatis cum ed. Schütz, minore. Asseruatur in bibliotheca episcopatus Numburgo - Cizensis neque indignus est, cuius in notitiam et cognitionem antiquitatis Ciceronisque studiosi veniant. Novit quidem eum Ernesti, sed, epistolis Cic. iam in lucem editis, ad rem suain uti non potuit, quod literis anno 1775 ad Milkium scholae Cizen. Rectorem missis doluit eoque magis, quod plura, quae meliora in locum malarum et corruptarum substitui possent lectionum, codex contineret.

Ita autem est comparatus : maiore est forma, quam klein Folio appellamus; in infima primae paginae parte conspicitur clipeus imagine leonis currentis ornatus; prima literà auro et colore viridi rubroque est depicta, in fronte reliquorum librorum primae literae minio sunt expressae et forma minore differunt. Quae a libro III, 7 %. 7 leguntur, ea alius scripsit librarius isque latini sermonis magis peritus, in his etiam litera i puncto notata est, quod in prioribus libris non est factum. Sententiae orationis et periodi duobus punctis saepius inepto loco distinguntur litera plerümque minuscula initiali.

Verba male dividunturi ca usa, tuendus, perverse scribuntur: michi, nichil, pharius,kabundantia, ortis (hortis), dampaum, calumpnia, sthomachus; idque pon raro fit in nominibus propriis: Catho, Milionis, Anthiochici, Allexander, Apius. - Graecá in tribus prioribus libris maximam partem sunt omissa vacuo intromisso spatio, in reliquis vel latinis literis sunt expressa : VI, 3 glapheta is átinás, vel in latinum sermonem, ab alia mánu male sunt translata , interdum ad marginem adiecta vel supra vacuum spatiuin posità. Scholia, quae pauca addita leguntur , explicant vel res vel singula verba : I, 9 de temporibus, ea quae contigerunt michi in tempore; edendos, publicandos; sed quia verebar , non publicavi; 11; 1 prae" te fers, demonstras ; 11, 1 margini adscriptum est: Nota hanc epistolam, quae bona est et principatum tenet inter alias. Saepius alia manus falsa correxit, omissa suppleuit vel aliam lectionem plerumque meliorem supra lineam vel ad marginem scripsit.

In ipsa autem, quam paravimus, collatione etiam quae aperte vitiosa sunt, notare placuit, quo certius, quid codici nostro sit pretii statuendum , iudicari possit. Quas litera A

signavimus, eae lectiones sunt ex Ald. anni 1554, Venetiis. Lib. I, 1. Marcii Tullii Ciceronis ad Publium et Len. tulum et ad alios Epistolarum liber primus incipit Cicero publio Lentulo 8. p. d. - pocius . (*) ipse A.)

*) mihi ipsi] Confirmat codex lect. ab Ern. réceptam, eandem latinitas in eiusmodi oppositionibus postulat. Cf. Gernb. ad Cio. Off. 1, 38, 137 p. 151.

ut qui tu - *) ego quia non idem (cum Ald.) - acerbum esse . Amon

competitores (supra lin. creditores) orare et monere et jam liberius accusare ut

peque gravitate neque studio neque contentione

(tibi esse šrotum A.) excepta) accepta 9. 2) teneri enim aliter non potest - decernitur . deducas - quod commode facere possis - (commode reipbl. A.) - **) nec excludit Pompeium; censet enim etiam ex iis, qui cum imperio sint. Il. Bibulus t. 1. decernit ex iis] Haec omnia desunt. (imperio sunt. Bibulus : qui privati sunt A) (Pom-. peium decernit A) - familiares - (assentire A) - ut Pompeius capere videátur - plisonis et phips. - (ut paene is] at Pompeius A.) - idem tibi - 9. 3) qui Pompeio - profectus, ab ipso - summam] suam - versabamur (sic) sed etiam in his fides

Ep. 2. §. 1. tribuni plebis) tyrannii - nobis recon. ciliata voluntas esse senatus (voluntas senatus esse A.) ut sententia Bibuli - cui rei iam] eique rei clam (ei rei quia iam A.)- tribunus plebis) tyrannius publio lentulo , (intendere} contendere A.) - (eius orationi A) - vehe. menter ab. o. r. est (sic A.) - et iniqua] iniqua - id est quod factum - ei Bibuli - cupierunt (A) - §. 2. (est di. missus A)

nobis honestissimus fuerat itaque sum §. 3. a. d.) desunt (ad A.) - iniquitate et perfidia - aut saluis legibus) desunt - posset - scripsi] perscripsi - (intercesserat A.) esse missam - utque) et ut (Ald.) omnia) deest (*** omni A.) - Vale] d.

[ocr errors]

*) ut, quoniam tu,

ego, quia non idem etc.]. Causam Cic. af. fert, cur sibi vitam acerbam putet: quia in causa Lentuli non idem etc.; simulque praemittit rem, qua inotus ita sen. tiat : quoniam tu etc. Ex consueto igitur harum coniunctio. num usu Cic. locutus est; nam quoniam ; Gr. ŠTELOń, Gall. que dic. in eo, quod causae praecessit, Veranlassung; quia, Gr. Őti; dióti, Gall. parceque exprimit causam ipsam. cf. Frotscherus noster in observat. in varios locos vet. latino. rum. part. prima. Lips. 1820 pag. 16. Virgula autem, qua Schütz. post perfecta re distinxit, delenda átque ante non cong. transferenda est. **) M. Bibulus - sint] En Ms. nostri aliquam auctoritatem,

quam Benedict. in Grutero, Graevio ét Gronovio desiderat,

qui haec non agnoscunt. ***) Ep. 2) omnia mea cura] Graevius coniecit: omnia omni mea

cura; potius cum Ald. scribendum est : De ceteris rebus, quidquid erit actum; scribam ad te, -utque quam rectissime agentur, omni mea cura providebo. De orat. II, 75, fin. omnis cura meg solet in hoc versari semper; phil. 14, 5: omnes suas curas in reipl. salute defigunt:

cau

magno silentio est

Ep. 3. Haec epistola in cod. superiori adiecta est. et expedita) expedita - gratissimus - gratiosum) gratiorem - rogo te - inprimis A.) omnibusque cum rebus . (meam) nostram A.) - Vale (Ald.)

Ep. 4. M. C. Lentulo proconsuli s. d. p. (Ad. XVI. A.) iam illam sententiam (A.) - extracta) extortą : sam enim suscepi senatu non magna varietate : Bibulo

legationibus) rogationibus - ire vellet - qui existimet - idque per adversarios - (populi Rom. A.) - Satis improvisum est (satis provisum est A.)- iam] etiam - quid aut me ostentem meritorum tuorum nihil praestare vi excepta] ut exceptio.

Ep. 6. a) (nihil mihi A.) - experirer - T'e videre et sent. ut animos - (rerum perturbatione A.) - *) se res habet - resistemus - ne aut eripiatur causa regia nobis utrumque minus . quoddam tertium - Selecio - (iacere regem (Ald.) - et nec nobis • iam prope iam delatum • ut neque (Ald.) - (elargita est Ald.) - ne si quod

Ep. 5. b. Haec ep. in cd. Ms. atque in Ald. clausulam superioris facit. acta sunt . scribi debere oportere (Pompeius apud populum A.):- ad VIII Idus (Ald.). (pimium] omnium Ald.)". accusatus - perturbatus esse plane) sane rex intelligat (A.) - sese quod - cogitat

Ep. 6. M. Cic. Lentulo imp. s. d. p. (quem in tuis Ald.) - (qua debilitantur Ald.) - quam mea afflicta sit (mea salus afflicta sit A.) - dicunt) aiunt. (Vale A.)

Ep. 7. M. Cic. Publio Lent. Imp. p. s. d. - (Quoties mihi A.) - fides sit - Unum enim illud - tibi antea

invidis se nunc etiam nostri - ut tu quos - non tamen memores virtutis - vel perscripsi - (animo in te singulari A.) - aut animi esse testis abs te abalienatum (de te ab se A.) - tum, lectis , agitare) cogitare (Ald.)

$. 3) extat (Ald.) - ea quae de habet (Ald.) arbi. tror te perspicere posse (posse perspicere Ald.).

et quid consequi (Ald.) Alexandrinam esse et tui . ut

O

ut quum

*) Ep. 5. a) quoquo modo seres habeat] Praeferenda est lectio

habet, quam et sex Benedicti codices, Ascens. Bengel. cum nostro tuentur et usus loquendi confirmat. Cf. lib. 13, 37 : quoquo modo autem se res habet, peto a te, ut honoris cau. sa eum expedias ; Ver. V. 34 med. quamquam erant pauci, quomodo - sese res habebat, pugnare tamen se velle clamabant. Hinc etiam Tusc. disp. 1, 46, 110 ex auctoritate Ox. E. U. X 2. y et Reg. scripserim : quoquo modo hoc accipietur. Statim post sequor vulg. et cod. nostrum : resistemus, quod etiam legitur in ep., quae sequitur : facile resistemus.

« PreviousContinue »