Page images
PDF
EPUB

gata neget, fe aquæ & ignis interdictiona civitatis jura amififfe , quia nulli se populo adjunxisset, sed delituisset apud ainicos. Ad

dantur Ulr. Hub. Digreff.1, 3. p. 192. fequ. XI. DC. XI. Deinde huic aquæ & ignis interdictioportati. ni addebatur (1) DEPORTATIO, qua ipfa

quoque jura civitatis eodem modo amittebantur. Auctor illius instituti Augustus , (g) cui, abrexfulibus hinc inde dispersis periculum imperio suo metuenti, Livia suaserat, ut illos patria extorres infulis includeret. Ita enim apud Dionem LV. p. 562. Livia : ti gdpây ádixhrete' τις ές νήσον κατακληθείς, ή και εν αγρό πόλατε τινι, και όπως ένα πλήθος οίκεσ και χρημα

nem .

(f) Non enim deportatio in locum illius aquæ &

ignis interdi&ionis fucceffit , ur Jureconsulti ajunt, L. 2. S. 1. D. de pæn. L. 3. D. ad Leg. Jul. pecul. Manlit potius illa antiqua aquæ & ignis interdi&tio etiam poft inventam deportatio

Tacit. Am. VI, 30. Adjecere tantum Imperatores, ut exsules ifti non, uti liberet fed in certa quadam insula, viveregt. Huber.

Digres. I, 3. 9. p. 195. (3) Non Julius Cæsar, ceu ex Suer.Jul.lxvi. probare fatagit Oisel. ad Caji Inft.1,6.1.p.m.47. Supplicium enim , quod militibus minatur Cæsar, non fuit deportatio, ( non enim eos in certam insulain missus iri ait , ) sed pæna quædam extraordinaria . Hæc enim funt Cæfaris verba: Definant quidam quærere ultra , aut opinari , mihique, qui compertum haben , credant ; aut quidem vetuftifima navi impositos, quocumque vento, in quafcunque terras jubebo avehi. Frequentatum poftea hoc supplicium , inflictumque delatoribus a Tico, Suet. Tit. cap. 8. & Trajano: Plin. Paneg. cap. 34. immo & Christianis a ty: tannis, ceu docuit Casaub, ad Suet. Jul.p.92.

των , αλλά και μεταφραράς, άνάν γες τοτε δεήση. Quid enim muli fecerit is , qui in infulam conclufus , aut' in agro vel in urbe aliqua non modo fine copia fervorum pecuniarum,

fed etiam fub cufton dia, fi hoc res exigeret, baberetur? Ex eo tempore invaluit deportatio. Quam denuo constitutione quadam firmavit Augustus , apud eumdem Dion. Call. LVI.p.587. Et hinc poftea nihil fuit ifta in insulas deportatione frequentius.(h) Tac. Ann. III, 68. VI, 30. IV, 2 1. IV, 13. Fiebat vero deportatio ita , ut rei compedibus vincti impofitique navibus, servis publicis, quieos deportarent, traderentur Oisel. ad Caji Inft.1,6.1.p.m. 47. Molesta inprimis erat vel relegatio vel deportatio in Gypsum , Ægypti Insulam , in quam tempore. Justiniani & Juridicus Alexandriæ &c. Præies Thebaidos relegare poterant , Cujac. obf. XX, 3 L. iteinque in Gyaros, fumo notabiles y Arrian. Dis Epitelt. I, 25. 09. 2. 6. & Qasin inter Ægyptum & Cyrenas, muscis & culicibus farnofam : de quibus locis Cujac. Obs. VIII, 27. Omnes autem exsules tefte Lactantio Div.Inft.Il. perinde habebantur,ac fi effent,qui Sententiam exceperant , morte multtati. Unde & diem quo ab exfilio quis redierat, NATA

LEM

(b) Diftinguenda tamen hæc deportatio a relea

gatione in infulam, qualis fuit illa, quam para sus est Ovidius, in Pontum relegatus , Confa L. 7. D. fi quis cauzioni in judicio fiftendi caula facta non obtemp. Suet. Tiber: 1. Huic opponitur lata fuga, cujus mentio fit L. S. D. de interda relegatis & deport. Ammian. Marcell. XIX. 12. vel, ut Julio Capitol, vit. Marci Anton. XXVL & Vulcacio Gall. vit. Avid. Caffii . IX. voGafur: exfolium e libera ragandi poteftaso

ut

LEM vocabant, tanquam quo vitam primum recepissent, Cic. polt Redit. in Senat. cap. Xlo itemque alterius vita initium . Id. Epist. ad

Art. IV, 1. Quin Cotta ab exfilio revocatus. fe bis genitum vocat in oratione apud Salleft. in Fragm. po m. 5oo. Ita & Athenienses patriæ reftitutos exsules I'd reporuéturs., quali qui fecunda farn or fos adpellafie observat vir, cui hæc debemus , doctiffinus, Jo. Frid. Gronov. in Diatrib. ad Staro Papino" Cap. XII. p. 69.

XII. MINIMA denique capitis deminutio XII, Mi. nima ca jura fainiliæ atque agnationis tollebat. Quum pitis de. enim census fieret fecundum facultates minutio. fupra dictun ; patriis facultatibus cum jure

familiæ amiflis aut in alium translatis, capitis quædam deminutio fieri credebatur. Id vero factuin esse in manuum conventione, adoption ne , d'an emancipatione , ex jure notum eft , quamvis de emancipatione, an ea inter capicis deminutiones referenda fit , subdubicent Jureconsulti tum veteres tum recentiores. Paullus fane non ideo capite deminui putabat, quod ex patria poteftate exigeret: (ita enim potius fiebant capita libera, & membra civitatis , ) fed quod emancipatio vetere ritu fieri haud poffet, nifi deducerentur in imaginariam servilem cauffam. Lib. 3. S.n. Di de cap. minut. Attamen ne fic quidem omnia in aprico funt. Si enim ob hanc•cauffäin emancipatio eft fpecies capitis deminutionis : cur non maxiina potius quam minima vocatur + Vid. Huber. Digrel. III, 6. Thomas, Schol. den nov. Ada dic. ad Huberi Pralelt. Inft. p. 47.

,

TI T.

XXI.

De Autoritate Tutorum .

Utoruin erat au&toritarem interponere,

T

'tis tuto

rum.

commodare. De qua TUTORUM AUCTORITATE quum fingulari titulo agat Imperator; de ea quoque nonnulla ex antiquitatibus Romanis videntur adnotanda. I. Antiquiffinum hoc erat juris Romani I. Origo

auctoritas principium, alieno nomine agere poffe neminem, neque promittere, tertium quid fa&turum daru. rumve. 'Ergo nec tutor pupilli nomine quidquam aut agere , aut promittere poterat , Quum tamen lubrica pupillorum atas confiliique infirmitas non, paterentur , pupillis liberam permitti rerum suarum ; administrationem; tutoribus plus potestatis concedendum diftinguendumque existimabant Romani , infansne esiet pupillus , an iftos infantiæ annos fuperarit. Si infans effet', tutor omnia age- Quando bat non pupilli, fed fuo nomine. Profpicie- tutor dibat pupillo ejusque mari de alimentis & dus ad

. cultu exhibitionis . I. 13. $. 2. 'D. de admi. re & geniftr. do perit. tur. Pupillo herede cum cretio rere. ne instituto bonoruin poffeffionem petebat, L. ir. D. h. t. hereditatem eniin cernere & adire pupilli nomine non poterat, quia cretio & aditio erat actus legitimus. L. 4.5.C. de jure delib. Jac. Gothofr. Comm. ad c. Theod. tit. de crerione p. 330. Denique bonorum pupilli curam ita gerebat, ut loco domini haberorur ,

ponere

tem .

L. 27. D. eod. Et id quidem tutoris munus ; quo tum personæ pupilli, tum bonorum ejufdem curam gerebat, vocabatur GESTIO , vel ADMINISTRATIO. Cicer. Topic. Cap. XI. Quamvis tam late plerumque hoc vocabulum accipiatur a jureconfultis , ut & aucto

ritatem complectatur. II. Quan II. Sin infantlæ annos fuperaffet pupillus ; do inter

ipse omnes actiones legis, omnesque contraauctorita- Čtus poterat explicare, ita tamen, ut tutor,

perfecto negotio, præfens ftatin AUCTOR fieret, & hinc vocabatur AUCTORITAS. Quemadmodum enim populus jubebat , Senatus AUCTOR fiebat; Liv. I, 17. ita pupillus agebat & contrahebat , tutor interponebat AUCTORITATEM , fine qua validum haud erat negotium fi quidem deterior eo ipfo fierec pupilli conditio , princ. inft. hot. aut fi audeunda esset hereditas, aut petenda bonoruin pofleffio , aut suscipienda ex fideicommiffo hereditas 3. 1. Inft. bot. Ad ea enim , quæ follemnitatein juris desiderabant , explicanda, tutore auctore opus efle,

ait Paullus L. 19. D. de aukto tut. III. Inter

III. Non ergo auctoritas erat nuda adproponeba.

batio, nec jutlus; fed actus legitimus & fols follemni lemnis , certaque forinula explicandus. Unde formula . & conditionem non admittere dicitur. L. 8.

D. hat. Procul dubio, ubi pupillus verbi caulla in creatione hereditatis verba legitima pronunciaverat , interrogabatur tutor : AUCTORNE ESSET, UT PUPILLUS HEREDITATEM ADIRET CERNERET, QUE: çoque adfirmante , rata erat pupilli

[ocr errors]

tur ea

[ocr errors]
« PreviousContinue »